Delicaat verfilmde gezinsneuroses

Juliette Gombert speelt Rachel

Du vent dans mes mollets. Regie: Carine Tardieu. Met: Juliette Gombert, Agnès Jaoui, Denis Podalydès, Isabella Rossellini. In: 5 bioscopen.

Een onbezorgde jeugd is weinigen gegeven. Maar al te vaak heb je als kind te maken met de existentiële radeloosheid van je ouders en andere volwassenen, die niet eenvoudig te doorgronden is. Rachel (Juliette Gombert) is zo’n kind. In een Franse provinciestad in de jaren tachtig gaat zij ernstig door het leven.

Haar moeder (Agnès Jaoui) is van de overbezorgde soort, haar vader (Denis Podalydès) platonisch verliefd op een vrouw bij wie hij de keuken verbouwt, haar beste vriendinnetje gaat dood. Rachel slaat zich er moedig doorheen. Het lijkt haar het beste, vertelt ze aan de kinderpsychiater, dat haar ouders doodgaan. Pas dan kan haar leven echt beginnen.

Carine Tardieu heeft dit delicate verhaal prachtig verfilmd, ontroerend en zonder vals sentiment. Tardieu geeft een overtuigend beeld van de neurosen in een alledaagse gezinsomgeving, waar iedereen aardig voor elkaar probeert te zijn en zich desondanks psychische drama’s afspelen die het kind voor altijd zullen tekenen. Of niet natuurlijk – maar Rachel is nog te jong om te beseffen dat er na haar jeugd een ander leven wacht, waarin ze haar eigen tekortkomingen kan uitleven.