Obelix slaat op de vlucht

Obelix is op de vlucht geslagen, de fiscale vlucht wel te verstaan. Hij houdt het niet langer uit in Gallië. De Franse acteur Gérard Depardieu, die de stripheld in menige film heeft vertolkt, heeft zich gevestigd in het Belgische dorp Néchin, vlak bij de grens met Frankrijk.

By Toutatis! roept de Financial Times vandaag uit, naar aanleiding van de aankondiging van Depardieu dat hij niet alleen van Frankrijk naar België verhuist, maar ook zijn Franse nationaliteit wil opgeven. Het eerste doet hij omdat hij de belasting in zijn vaderland te hoog vindt, het tweede wegens de scherpe kritiek die hij op zijn emigratie kreeg. Onder anderen van premier Ayrault, die de verhuizing van Depardieu op de Franse tv-zender France 2 „tamelijk deerniswekkend” had genoemd.

De ‘echte’ Obelix zou erop los hebben geslagen, geholpen door zijn onoverwinnelijkheid dankzij de ketel met toverdrank waarin hij als kind was gevallen. Depardieu (63) kiest voor de aftocht. In een open brief aan Ayrault in Le Journal du Dimanche wees hij erop dat hij niet alleen „nooit iemand heeft vermoord”, maar ook dat hij in 45 jaar „145 miljoen euro belasting heeft betaald”.

Medelijden met iemand die zoveel belasting aan de staat heeft afgedragen, is in het algemeen niet zo nodig. Zo’n bedrag zegt vooral iets over de inkomsten van de betrokkene; Depardieu, die naar eigen zeggen een bedrijf leidt met tachtig werknemers, heeft daarnaast niet te klagen gehad over de de Franse overheid als subsidieverstrekker voor zijn films.

Zo’n belastingvlucht komt altijd wat sneu over. Het zegt iets over de betrokkene. Toch moet het vertrek van de filmster president François Hollande zorgen baren. Andere rijke Fransen gingen Depardieu voor, overigens ook al voordat de Franse socialisten de regering vormden, terwijl ook de topman van het concern Louis Vuitton Moët Hennessy, Bernard Arnault, heeft aangekondigd de Belgische nationaliteit aan te vragen.

De president hoopt nu dat omringende landen, België, Luxemburg, Zwitserland, hun fiscale regime zullen aanpassen, opdat zij minder aantrekkelijk zullen worden als uitwijkplaats voor Franse burgers die de belasting in hun land te hoog vinden. Die wordt de komende jaren voor het deel van een jaarinkomen dat één miljoen euro overschrijdt, 75 procent. Dat is buitensporig.

Beter dan dit soort simpele ingrepen te doen, kan Hollande zijn beleid richten op hervormingen die zijn land als vestigingsplaats voor bedrijven aantrekkelijker maken. De economie in het algemeen en de arbeidsmarkt en de sociale voorzieningen in het bijzonder vergen al jaren aanpassingen. Die moeten ook zonder toverdrank kunnen lukken.