Muse dresseert publiek met technische perfectie

Muse maandagavond in de Ziggo Dome in Amsterdam. Foto Andreas Terlaak

Muse. 17/12 Ziggo Dome, herhaling 13/6 Arena Amsterdam.

Pink Floyd en U2 kunnen er ook wat van, maar het Muse is ze voorbij gestreefd als meest bombastische rockgroep ter wereld. Subtiliteit werd gisteren niet nagestreefd bij een show die veel weg had van de videoclip van Radio Ga Ga van Queen. Het publiek in de uitverkochte Ziggo Dome vingerknipte op commando of zwaaide met de armen, bij muziek die meer gemeen had met de technische perfectie van een videospel dan met een gewone rockgroep.

De muziek van Muse wordt ‘progressief’ genoemd, naar de complexe songstructuren en artistieke innovatie van eerdere generaties. Het viertal laat beeld, geluid en licht zo virtuoos samengaan dat het een niet bestaat zonder het ander. Als zanger Matt Bellamy zijn gitaar aanraakt komt er een flipperkast aan pulserende klanken uit. De beeldtaal van hun spectaculaire lichtshow is die van de bèta’s, met door het beeld schietende grafieken, wiskundige vergelijkingen en chemische formules.

Muse maakt rock voor slimme mensen, al blijkt dat niet altijd uit de teksten. Bellamy heeft de neiging tot volksmennerij, met verwijzingen naar ‘them’ tegen ‘us’ en het manifest They wil not control us dat als meezinger in stelling wordt gebracht.

Zijn lied Follow me heeft messianistische trekjes, terwijl het decor van een over het podium neerdalende piramide van tv-schermen iets weg heeft van de communicatiestoornis tussen band en publiek van Pink Floyds The Wall. Dit is rock voor de post-housegeneratie, metronomisch perfect in al zijn grote gebaren.

    • Jan Vollaard