Je hoeft niet te blijven tot de laatste bitterbal

Wie heeft de receptie uitgevonden? En ging die dan zélf wel eens naar zo’n bijeenkomst, vaak in een sfeergebrekkige, slecht geventileerde ruimte met te weinig bitterballen en een paar hangtafeltjes waar maar drie ellebogen op passen? En, met Nieuwjaar, de jaarlijkse speech van de grote baas die niet de gave van het woord bezit? Enfin, de receptie bestaat, en soms moet je er echt heen. Zes tips om het leuk te hebben, voor mensen die er tegenopzien.

1De aanval is de beste verdediging, dus trek iets moois aan, dan heb je zelf al een leuke dag. Wil je dat jurkje of pak de receptie ongeschonden doorkomt, drink dan iets doorzichtigs: water, champagne of witte wijn. Rode wijn is sowieso een slechte optie: je krijgt er rode tanden van, wat onaantrekkelijk is om naar te kijken. Veel mensen worden er suf van – het laatste wat je wilt op een netwerkborrel: dommelende ogen.

2Bereid je voor, als je dat nodig hebt, omdat je verlegen bent bijvoorbeeld. Bedenk met wie je naar de receptie zou kunnen gaan. Het doorwaden van een zee aan leeg tapijt kan met een collega naast je net even makkelijker gaan. Met wie móét je voor het fatsoen of voor je netwerk écht even praten? Verzin een paar vragen of opmerkingen die het gesprek op gang helpen. Hetzelfde geldt als er iemand komt met wie je juist heel graag eens zou willen praten, omdat ie woest aantrekkelijk of intelligent is. Laat het ook bij die paar vragen, zeg ‘Ik zou uren met je willen praten maar ik moet even iets voor mezelf regelen’. Dat klinkt enorm stoer. Eet tussendoor veel van die paar bitterballen en nootjes, die zijn voor mensen zoals jij die krachtvoer nodig hebben. Wel af en toe een tandenstookmomentje inlassen. Zie ook 1.

3De toespraak van baas/voorzitter/aandeelhouder is meestal aan het begin. Je hoeft daarna niet te blijven tot de laatste blokjes kaas in de gestolde mosterd liggen. Heb je voor je gevoel iedereen gesproken en toegeknikt die je had moeten spreken of toeknikken, ga dan weg. Meld achteloos dat je nog naar een ander feestje moet, daarmee vergroot je ook weer je sociale status.

4Ben je niet verlegen maar hou je gewoon niet van recepties omdat small talk niet je sterkste kant is, misschien zelfs een heel slecht ontwikkelde kant? Doe een keer gek, sla in korte tijd een paar glazen achterover met collega’s die dat altijd doen en ga ervoor. Je kunt zomaar een geweldige avond hebben, met naborrelen in de kroeg – voor je het weet zit je om half vier ’s nachts met een stel leuke mensen ergens shoarma te eten. Geniet ervan. Minder geschikt als je op een netwerkreceptie van je best wel keurige branchevereniging bent. Hoewel... Nu ik erover nadenk, is dat júíst de bijeenkomst om dit soort dingen te doen.

5Ook als je moet, kun je besluiten om niet te gaan. Zo stond een overigens zeer gewaardeerde collega er na verloop van tijd om bekend dat hij gewoon nooit op welke borrel of receptie van de krant dan ook kwam. Punt. Zijn afwezigheid werd een gimmick, en hij kwam er mooi mee weg. Hij werd weliswaar nooit iets belangrijks, maar hij had wel een lekker rustig leven.

6Is die receptie op je werk toch weer een drama? Neem je voor om volgend jaar (want het is nu te laat) voor te stellen de kerstborrel of nieuwjaarsreceptie weg te bezuinigen. Het is crisis tenslotte, en alle kleine beetjes helpen. Je kunt opperen die kleine beetjes aan een goed doel te geven, want bij het goede doel is het ook crisis. Misschien werpen mensen tegen dat daarmee de franje van het werk verdwijnt. Maar wie de receptie de franje van het werk vindt, heeft misschien een probleem.