Een soort graffiti, maar dan vriendelijk

De kunst van Steven de Peven drijft de spot met onze hang naar netheid en ordening. „Ik verbaas me altijd over hoeveel borden overdreven en totaal onnodig zijn.”

‘Sociale interventies’ noemt hij ze, de vele borden die hij de afgelopen twee lentes op onverwachte plaatsen neerzette in kustplaats Bergen aan Zee. Met humor en gevoel voor het absurde wijst Steven de Peven – artiestennaam van Steven van Hulle (38) – ons met zijn borden op denkbeeldige gevaren en dingen die we zelf ook wel kunnen zien.

In de Amsterdamse galerie Vriend van Bavink is nu onder de naam The Sign: interim prints een tentoonstelling van foto’s van die borden, die maf, melig, geestig, flauw en ook wel confronterend zijn. Want enerzijds zijn ze vaak een raak commentaar op de volksaard, anderzijds passen ze naadloos in de heerlijke, absurdistische traditie van Wim T. Schippers en Sjef van Oekel.

Als je in Bergen aan Zee vanaf het strand omhoog loopt, richting de boulevard met de strakblauwe lucht erboven, kun je de waarschuwing tegenkomen: ‘Stoot je hoofd niet’. Bij een andere strandopgang: ‘Normaal gezien is deze heuvel veel hoger’. Op de overgang tussen het droge en het natte zand: ‘Let op het afstapje’. Bij een minieme bult: ‘Als u vragen heeft over dit heuveltje bel dit telefoonnummer’. In een kuil op het strand waar nog een laagje water in zit, staat een bord met de verrassende mededeling ‘Nat’.

De galerie omschrijft Steven de Peven als „autonoom kunstenaar, mislukt doch hardnekkig uitvinder en dj-producer onder de naam Awanto3”. Met deze ‘interventies’ aan de kust drijft de kunstenaar goedmoedig de spot met onze hang naar netheid en ordening.

„Ik verbaas me altijd over hoeveel borden er overal staan, en hoe veel ervan overdreven en totaal onnodig zijn. De meeste maken dingen duidelijk die al heel duidelijk zijn. Ja, zo kan ik het ook!” zegt Steven de Peven.

En dus doet-ie het ook. „Mijn borden zijn momentopnames. Ik wandel wat rond en ik krijg een ingeving.” Hij heeft spullen in z’n tas – karton, latje, stift – waarmee hij binnen twee seconden een bordje kan maken en neerzetten. „Ik zette ze op Facebook, kreeg er reacties op, en dat prikkelt weer om nieuwe bordjes te maken. Het liep een beetje uit de hand, voor ik het wist had ik een serie.” Het is een soort graffiti, zegt hij, maar vriendelijker: „Ik noem het soft terrorisme.”

Sommige borden zijn licht ontregelend omdat ze als een serieuze mededeling zijn vermomd. Zo heeft hij tussen een hele tros mededelingen en verboden bij de toegang tot het strand een bord aan een paal geschroefd met de retorische vraag: ‘Ho ho ho, waar gaat dat allemaal heen’. Of de vermaning bij een hoopje opgewoeld zand: ‘Wil degene die deze troep heeft gemaakt het ook weer zsm opruimen’.

Een enkele keer is een bord van Steven de Peven ons juist goed gezind, en ook dat is ontregelend. Onder het bekende bord ‘Verboden in te rijden’ heeft hij toegevoegd: ‘Maar voor jou knijp ik een oogje dicht’. En soms zijn ze gewoon flauw, zoals het bord dat een meisje tussen haar benen vasthoudt met de tekst ‘Wat een kutweer’.

Het enige echt boze bord is dat met de tekst ‘Alles is verboden’, dat Steven de Peven op meerdere plekken heeft neergezet. Bijvoorbeeld toen hij met twee vrienden in het bos liep met hun loslopende honden. Boswachter erbij, boze woorden, politie erbij, bon van 85 euro de man. „Als ik toch een bon krijg dan wil ik er ook een show van maken. Ik had mijn spullen bij me en ik heb toen snel dat bord geplaatst en een foto gemaakt.”

Tentoonstelling

TheSign: interim prints

T/m 12 januari in Galerie Vriend van Bavink, Amsterdam. www.vriendvanbavink.nl

    • Tracy Metz