Gonzales mengt pop en klassiek

Pop

Gonzales. Gehoord: 15/12 Paradiso, Amsterdam. ****

De Canadees Gonzales stond eind vorige eeuw bekend als Chilly Gonzales, een pianist die rap versmolt met cabaret en elektronische beats. In 2004 maakte hij het goed ontvangen Solo Piano, een cd met uitsluitend zelfgeschreven, aan Erik Satie verwante pianostukken.

Zo wisselt Jason Beck (40), zoals Gonzales echt heet, niet alleen soepel van woonplaats (Quebec, Berlijn, Parijs) maar ook van reputatie: hij is rapper, producer (van onder anderen Feist), Guinness World Records-pianist (27 uur en vier minuten) en entertainer.

Zaterdag gaf hij in Paradiso, Amsterdam, twee uitverkochte concerten op een avond, in zijn eentje met piano. Eerst speelde hij stukken van onder meer de nieuwste cd, Solo Piano II (2012), die in stijl variëren van het minimalistische van Satie tot het dramatische van Sergei Rachmaninoff, maar middenin plotseling kunnen uitbarsten in woest ritmische jazzerupties.

Zijn zelfgeschreven nummers zijn als stijloefeningen: hij verwerkt enkele eeuwen klassieke pianocompositie in de muziek. Tussendoor vertelde Gonzales, op badslippers en in zijden kamerjas, over de terreur van slechte pianoleraren, arpeggio’s en maatsoorten, bijvoorbeeld hoe dansmuziek zich de afgelopen eeuw heeft ontwikkeld van driekwartsmaat (wals) naar vierkwartsmaat (alle moderne dance). Uitzinnig was de rap die hij vervolgens uitvoerde bij een pianostuk in zesachtste maat. Want ook in het bedenken van ritmische en grappige woordkettingen is Gonzalez bedreven. Zo zong de zaal uit volle borst mee ‘My brain’s fucked/ cause my dick is thinking’.

Is het popmuziek of modern klassiek? Gonzales is technisch begaafd, grappig, flamboyant, en overstijgt de genres.