Een lijk tot leven gekust

Audrey Hepburn tussen Humphrey Bogart en William Holden.

Sabrina (Billy Wilder, 1954) Een, 14.05 - 15.55 uur

Sabrina Fairchild (Audrey Hepburn) is de dochter van een chauffeur die in dienst is van de puissant rijke familie Larrabee. In een van de eerste scènes laat regisseur Billy Wilder haar zien, zittend in een boom terwijl ze naar het feest kijkt dat de Larrabees geven. Zo introduceert hij meteen het hoofdthema van Sabrina, dat welbewust als sprookje wordt gepresenteerd. Zal het Sabrina lukken het klassenverschil te overbruggen? En wordt zij van observant deelnemer aan het leven?

Sabrina is al jaren verliefd op Linus Larrabee (William Holden), de lanterfanter van de familie, maar de rokkenjager heeft (vooralsnog) geen oog voor haar. Zijn broer David (Humphrey Bogart) is als hoofd van de plasticfabriek daarentegen zeer verantwoordelijk. Zijn baan is zijn leven. Hij is de ultieme Amerikaanse kapitalist die door Wilder wordt bespot. De genoegens van het leven zijn aan hem voorbij gegaan. In een omkering van de sprookjesconventie is hij het die wakker wordt gekust door Sabrina, maar daar lange tijd de consequenties niet van doorheeft. Werk gaat voor, bovendien is Sabrina geobsedeerd door Linus.

De casting van de toen 55-jarige Bogart is wat vreemd, maar Wilders’ eerste keus Cary Grant zag van de rol af. Bogarts leeftijdsverschil met de dertig jaar jongere Hepburn maakt van hem ogenblikkelijk een oude snoeperd. Toch past ook dit bij een ander thema dat de film aanroert. Hepburn representeert de jeugd die hij heeft overgeslagen, en zie waar het toe leidt: een humorloos leven, een diep doorgroefde kop. Bogart is in zekere zin een levend lijk, een mummie die door zijn contact met Hepburn weer tot leven wordt gewekt.