Ze zagen haar staan, ze was in tranen

Een meisje van 15 sprong dinsdag voor de trein omdat ze gepest werd, zeggen bekenden. „Fleur was niet weerbaar.” De school doet onderzoek.

Nederland - Meppel- Drenthe - 13- 12- 2012 De spoorwegovergang waar de 15 jarige scholiere Fleur Bloemen voor de trein is gesprongen. Pesten zou aanleiding zijn voor het drama. Bloemen en brieven lagen er van mede scholieren. Foto: Sake Elzinga

Onder het knipperlicht bij de spoorwegovergang liggen vier bossen bloemen met brieven erbij. „Lieve Fleur”, heeft een klasgenoot met roze viltstift geschreven. „Ik wist dat je niet lekker in je vel zat. Ik heb geprobeerd je te helpen. Je wist geen andere uitweg meer. Je hebt alles bij elkaar geraapt om te proberen dit niet te doen maar het lukte je niet.”

De 15-jarige Fleur uit Staphorst sprong hier, vlakbij het station van Meppel, rond kwart over acht dinsdagochtend voor de trein. Ze was op weg naar het AOC Terra in Meppel, daar zat ze in de eindexamenklas van het vmbo ‘groen’ (landbouw) en liet ze zich kennen als een „leergierige en serieuze leerling”.

Medescholieren zagen haar springen. „We zagen je staan met je mobiel en je was in tranen”, schrijft een meisje dat die ochtend met een vriendin voorbij fietste. „We wisten dat het niet goed was maar we dachten dat je op iemand wachtte. In ons hoofd dachten we die gaat springen. Vreselijk dat je zo gepest bent.”

Want Fleur werd gepest, vertellen vrienden en bekenden, en de namen van de pesters noemde ze in haar afscheidsbrief. Al op de basisschool begon het, herinnert een overblijfmoeder van toen zich. Fleur was mollig, vertelt ze, een meisje dat in haar schulp kroop als klasgenoten „minachtende opmerkingen maakten over de koeken in haar broodtrommel”. Een meisje dat op het schoolplein niet uit zichzelf met anderen ging spelen maar ernaast bleef staan. „Fleur was niet weerbaar.”

Zelf maakte Fleur over dat pesten drie jaar geleden een prijswinnend gedicht dat ze in een volle schouwburg voordroeg. Volgens journalist Ton Henzen van de Meppeler Courant die gisteren met de ouders en twee oudere broers sprak, heeft haar zelfgekozen dood een „duidelijke relatie met pesten”. „Fleur heeft daarover in een schriftje huiveringwekkende aantekeningen gemaakt”, twitterde hij. Dat schriftje vonden haar ouders dinsdag. Ze schrijft: „Ik kan er niet meer tegen. Ik wil hier weg. Voorgoed!”

En zo roept het drama herinneringen op aan de zelfdoding, ook om pesten, van Tim Ribberink ruim een maand geleden. Zijn ouders zetten een rouwadvertentie om aandacht te vragen voor pesten.

Maar is pesten ook de reden van Fleurs dood?

Op een persconferentie op het stadhuis van Staphorst werd het woord ‘zelfdoding’ zorgvuldig gemeden. Burgemeester Joop Alssema noch schoolbestuurder Astrid Berendsen gaf antwoord op de vraag. De school laat nu, in overleg met de ouders, onderzoek doen. „Omdat er geruchten gaan over een relatie met pesten, laten we dat als school onderzoeken door een externe partij”, zei Berendsen. „Maar we hebben een pestprotocol op school. Daardoor zijn alle kinderen die gepest worden, in beeld.” Sprak de school de pesters al wel? „Dat is privacygevoelige informatie.”

Bij het schoolgebouw hing gisteren de vlag halfstok. Binnen hebben leerlingen een herdenkingsruimte ingericht. Voor scholieren zijn medewerkers van Slachtofferhulp beschikbaar. Vanavond organiseert het jongerenwerk in Staphorst een besloten bijeenkomst „om onder elkaar te praten over de gebeurtenis”.

Bij het knipperlicht van de spoorwegovergang stopt een zwarte auto. Een man stapt uit. Hij loopt op de bloemen af en leest de brieven, een voor een. Dan stapt hij zonder een woord te zeggen de auto weer in.

Dat is Fleurs vader, vertelt een buurmeisje. We brengen de familie elke dag een pan eten. De overblijfmoeder: „Ik wens hun alle kracht van de wereld. Hoe moet je verder als je weet dat je je eigen kind niet hebt kunnen helpen?”

    • Wubby Luyendijk