We zagen je staan en je was in tranen

De 15-jarige Fleur, die dinsdag een einde maakte aan haar leven, werd gepest, zeggen vrienden. „Fleur was niet weerbaar.”

Meppel/Staphorst. Onder het knipperlicht bij de spoorwegovergang liggen vier bossen bloemen met brieven erop. „Lieve Fleur”, heeft een klasgenoot met roze viltstift geschreven. „Ik wist dat je niet lekker in je vel zat. Ik heb geprobeerd je te helpen. Je wist geen andere uitweg meer. Je hebt alles bij elkaar geraapt om te proberen dit niet te doen maar het lukte je niet.”

De 15-jarige Fleur uit Staphorst sprong hier, vlakbij het station van Meppel, dinsdagochtend rond kwart over acht voor de trein. Ze was op weg naar het AOC Terra in Meppel, daar zat ze in de eindexamenklas van het vmbo ‘groen’ (landbouw).

Medescholieren zagen haar springen. „We zagen je staan met je mobiel en je was in tranen”, schrijft een meisje dat die ochtend voorbijfietste. „We wisten dat het niet goed was maar we dachten dat je op iemand wachtte. In ons hoofd dachten we die gaat springen. Vreselijk dat je zo gepest bent.”

Want Fleur werd gepest, vertellen scholieren die geen van allen met hun naam in de krant willen, en de namen van de treiteraars zijn bekend, vertellen ze erbij. Al op de basisschool begon het, herinnert een overblijfmoeder zich – ze is een bekende van de familie. Fleur was mollig, vertelt ze, een meisje dat in haar schulp kroop als klasgenoten „minachtende opmerkingen maakten over de koeken in haar broodtrommel”. Een meisje dat op het schoolplein niet uit zichzelf met anderen ging spelen maar ernaast bleef staan.

„Fleur”, zegt ze, „was niet weerbaar.”

Zelf maakte Fleur over dat pesten drie jaar geleden een prijswinnend gedicht dat ze in een volle schouwburg voordroeg en dat hiernaast is afgedrukt. Volgens journalist Ton Henzen van de Meppeler Courant die goed contact met haar ouders en twee oudere broers onderhoudt, heeft haar zelfgekozen dood een „duidelijke relatie met pesten”. „Fleur heeft daarover in een schriftje huiveringwekkende aantekeningen gemaakt”, twitterde hij gisterochtend. „Arme Fleur.”

En zo roept het drama herinneringen op aan de zelfmoord van Tim Ribberink anderhalve maand geleden. Zijn ouders zetten een rouwadvertentie om aandacht te vragen voor het pesten.

Maar is pesten de reden geweest dat Fleur een einde aan haar leven heeft gemaakt?

Op een persconferentie belegd op het stadhuis van Staphorst waar het woord ‘zelfdoding’ zorgvuldig werd gemeden, konden burgemeester Joop Alssema noch schoolbestuurder Astrid Berendsen antwoord geven op die vraag. De school laat daar nu, in overleg met de ouders, onderzoek doen. „Omdat er geruchten gaan over een relatie met pesten laten we dat als school onderzoeken door een externe partij”, zei Berendsen. „Maar we hebben een pestprotocol op school”, zei ze erbij. „Daardoor zijn alle kinderen die gepest worden, in beeld.”

Heeft ze ook de pesters in beeld en met hen gesproken? „Dat is privacygevoelige informatie. Op die vraag ga ik niet in.”

Bij het schoolgebouw hing gisteren de vlag halfstok. Binnen hebben leerlingen een stiltecentrum ingericht om het meisje te herdenken. Voor scholieren die hulp nodig hebben zijn medewerkers van Slachtofferhulp beschikbaar. Vanavond organiseert het jongerenwerk in Staphorst een besloten bijeenkomst „om onder elkaar te praten over de gebeurtenis.”

Fleur wordt maandag in besloten kring begraven.

    • Wubby Luyendijk