Toch legt niemand het weg

Bas Heijne twitterde afgelopen week over de roman May we be forgiven van A.M. Homes. De reacties liepen zeer uiteen, zo blijkt uit zijn tussenverslag.

De lezers van NRC’s TwitLit zijn al net zo verdeeld over May We be Forgiven van de Amerikaanse schrijfster A.M.Homes als de literaire critici, wier meningen wel erg sterk uiteenlopen.

Homes uitzinnige, picareske vertelling over de Werdegang van Harry Silver, hopeloos mislukt academicus en echtgenoot, werd bij verschijning vorige maand zowel een meesterwerk genoemd (onder anderen door de Britse schrijfster Jeanette Winterson; criticus Rob van Essen zag in de roman zelfs haar ‘Great American Novel’) als ‘een avonturenroman waarin niet veel gebeurt, een bekentenis die we in laatste instantie niet geloven, een satire mikt op iets dat al achterhaald is.’

Veel #twitlit-lezers zitten nog midden in het boek, maar er wordt al druk over gediscussieerd. ‘De eerste 100 blz zijn hilarisch, met veel vaart geschreven,’ twittert een lezer. Een andere: ‘Gebeurt niet vaak meer dat ik kan lachen om een roman. Of ik neem literatuur doorgaans veel te serieus…’ Maar ook: ‘Deze ‘humor’ werkt bij mij niet. Mijn eerste grinnik was bij p 257.’

Voor de positieve lezers lijkt A.M.Homes een auteur die je neemt zoals ze is, onvoorspelbaar, hilarisch, over-the-top, gezegend met een verrassende empathie voor de struikelende mens in een doorgedraaide wereld; ‘Heb het al even uit, May we be forgiven, en mis het. Hang nu wat rond in post-prettig-boek leegte.’ En: ‘Het knappe van Homes is dat je gaandeweg sympathie voor de hoofdpersoon krijgt en bijna zou vergeten hoe het allemaal begon.’

Die lezer verwijst naar het explosieve begin van de roman, waarin een auto-ongeluk waarbij drie doden vallen, gevolgd wordt door een brute moord, waarbij de hoofdpersoon een onverkwikkelijke rol speelt.

Harry Silver en de mensen die hij tijdens zijn losgeschoffelde leven tegenkomt, hebben iedere greep op het bestaan verloren. ‘Homes beschrijft roller coaster aan gebeurtenissen, living in the fast lane. Geen tijd om na te denken.’

Voor andere lezers is juist die uitzinnigheid teveel van het goede: ‘Onevenwichtig boek. Grof, niet zo ‘geestig’ als bedoeld, maar ook (verstopt) moois’. En: ‘May we be forgiven: sentimenteel, niet overtuigend boek. Droom van een liberal.’

Die discussie zal aanhouden, maar hoezeer de meningen ook verschillen, er is nog geen lezer die heeft laten weten dat hij gestopt is met lezen.

Afgelopen donderdag ging financieel geograaf Ewald Engelen over May We Be Forgiven met mij in gesprek. Maandag 17 december, om 21.00 uur is de beurt aan Hassan Bahara, schrijver en redacteur van de Groene Amsterdammer. Op woensdag 19 december, eveneens om 21.00 uur, beantwoordt A.M.Homes vragen van haar lezers op #twitlit. Lees mee, volg mij op @NRCTwitLit en geef uw mening.

    • Bas Heijne