Willem-Alexander in Afrika

Bij het zien van kroonprins Willem-Alexander in actie weet ik eigenlijk nooit wat te denken. Gevoelens van gêne en medelijden strijden om voorrang.

Gisteren zag ik hem in een filmpje in actie als beschermheer van AMREF Flying Doctors. Hij vloog door Kenia om er projecten te inspecteren. Eerste halte: een Masai-stam in het dorp Ol Donyo Nyoike. Hij was er, zonnebril op het hoofd, in een vliegtuigje van Flying Docters zelf naartoe gevlogen.

Willem-Alexander droeg een kaki tropenpak over het dikke lijf. Het hoofd rood en zweterig van de hitte en de nieuwe indrukken. Om hem heen Masai-mensen, ze zagen eruit zoals je denkt dat Masai-mensen eruitzien. Kleurige lappen om de ranke lijven, grote voorwerpen door oren en neus gestoken en met speren in de hand. Twee Masai-vrouwen begonnen hem meteen te versieren: hij kreeg een kleurrijk lint om de nek gehangen en een armband die niet paste.

De prins: „Fantastic!”

De prins moest op een boomstam gaan zitten en kreeg te horen dat ze bij deze Masai-stam dankzij AMREF Flying Doctors niet langer aan vrouwenbesnijdenis deden. De prins was het er van harte mee eens en hield speciaal voor ons – de thuisblijvers – ter plekke een praatje over de voordelen van het niet meer besnijden van meisjes.

En door.

In het dorp Entarara ging het in optocht door het woud naar de waterpomp. De kinderen uit het dorp dansten en sprongen, onze prins liep er met wat notabelen een beetje verloren achteraan.

Je zag hem denken: waar zal ik het nu eens over gaan hebben?

Watermanagement?

Olympische Spelen?

Jammer dat Máxima ontbrak, die had het wel geweten: microkrediet.

Ze bereikten de waterpomp.

De kinderen lieten hem het water zien.

Een meisje vertelde dat je je lichaam goed moest verzorgen. Als ze op school naar het toilet gingen, wasten ze daarna de handen.

De prins lachte.

Hij schreed naar de waterpomp en maakte een kommetje van zijn handen en nam een slok water.

„Very good water!”

Voor die opmerking werd geapplaudisseerd.

Daarna kwam onze prins met de mededeling dat hij het fijn vond dat de kinderen de handen wasten en dat het heel belangrijk was om de handen te wassen. Daar had de kroonprins een punt: ‘handen wassen’ is natuurlijk ontzettend belangrijk, maar ik had niet de indruk dat ze het in Entarara voor het eerst hoorden.

Ze brachten de kroonprins terug naar het vliegtuigje van AMREF Flying Doctors. Voor vertrek zwaaide hij nog maar een keertje naar de plaatselijke bevolking, waar ze overgingen tot de orde van de dag.

Ze gingen de handen maar weer eens wassen, of televisie kijken.

Ze hadden maar mooi geluk gehad met onze prins.

Die bleef maar een kwartier.

Met een beetje pech was er een andere royal met cameraploeg uit de lucht komen vallen. Prins Charles met een verhandeling over het ecosysteem, bijvoorbeeld. Of nog erger: prinses Astrid van België die komt vertellen dat je niet op een mijn moet gaan staan.