Theater

foto: Saris&den Engelsman

Somedaymyprincewill. com

De Turks-Nederlandse theatermaker Sadettin Kirmiziyüz (1982) maakte al voorstellingen over zijn moeder, zijn vader en zijn broer, waarin hij elementen uit zijn leven verweefde met actuele vraagstukken over discriminatie, religie en politiek. Interessante voorstellingen, maar nooit eerder zo raak, zo ontroerend en zo verwarrend als dit vierde deel, over zijn zusje Sare. Het stuk speelt zich af op een trouwfeest: zijn zus is getrouwd en gaat in Istanbul wonen. Eerst leven we mee met de zorgen en scepsis van de broer. Maar als dan Sare aan het woord komt, kantelt het verhaal volledig. The Sadists tekenden voor fantastische muziek en een reeks ijzersterke Turkse typetjes. Moreel verwarrend én vermakelijk, ontregelend én ontroerend – kortom: ijzersterk.

Tournee. Inl.: troubleman.nl

Drie zusters

Theu Boermans nieuwe regie van Tsjechovs Drie Zusters begint sprankelend. Ariane Schluter heeft als Olga meteen de juiste, tragikomische toon te pakken. Katja Herbers is aanstekelijk als de jonge, optimistische Irina. Het norse spel van Anniek Pheifer als de depressieve Masja krijgt een geestige wending als ze verliefd wordt op Versjinin (Mark Rietman). Maar na dat meeslepende eerste deel ontstaat een neerwaartse spiraal. De acteurs moeten zich verhouden tot een problematisch decor: een groot glazen huis, dat behalve lelijk en sfeerloos als metafoor ook clichématig is. Ze kunnen er nauwelijks tegenop spelen. Jammer, want er valt ook veel goeds aan deze voorstelling te genieten.

Inl.: nationaletoneel.nl

Dik Trom de musical

Bijna niets in de musical Dik Trom is ontleend aan de legendarische kinderboeken die meer dan honderd jaar geleden werden geschreven door C. Joh. Kieviet. Dik Trom zelf natuurlijk, en zijn blinde vriendinnetje Nelly. Maar dat is het wel zo ongeveer. Dik Trom wordt gespeeld door een vaardige minibezetting van zes volwassen spelers en drie kinderacteurs. Ara Halici is de vriendelijke verteller en Vera Mann leeft zich uit in de chagrijnige chicanes van de warenhuisbazin.

Inl.: diktrom.nl

We vieren het maar

Al drie keer werd het duo Schudden genomineerd voor de Poelifinario, de grootste cabaretprijs van het land. En al drie keer wonnen Emiel de Jong en Noël van Santen die net niet. Steeds vond de jury dat een ander toch nog iets beter was. Maar veelzeggend zijn die nominaties wel – de opmerkelijke Schudden-stijl, waarin fysieke en verbale slapstick zo goed samengaan, maakt hun voorstellingen meestal bezienswaardig. Zo ook We vieren het maar, hun nieuwste.

Inl.: hekwerk.nl

Op komst: Na de repetitie/ Persona

Eerder bewerkte hij Ingmar Bergmans Scènes uit een huwelijk en Kreten en gefluister voor toneel. Nu brengt Ivo van Hove bij Toneelgroep Amsterdam een Bergman-tweeluik: Na de repetitie/Persona. Na de repetitie is gebaseerd op Bergmans televisie-essay (1984) over theater. Persona is de klassieker uit 1966, over actrice Elisabet en haar verpleegster Alma. Met o.a. Karina Smulders, Marieke Heebink en Gijs Scholten van Aschat.

Première 13/12. Inl.: tga.nl