Gert Vlok Nel tokkelt voort

Gert Vlok Nel: Onherroeplik **

Na zijn debuut-cd Beaufort-Wes Se Beautiful Woorde duurde het veertien jaar voordat de Zuid-Afrikaan Gert Vlok Nel weer nieuwe liedjes uitbracht. Zijn carrière is nauw met Nederland verbonden. Want een Nederlandse filmmaker, Walter Stokman, maakte in 2006 de prachtige documentaire Beautiful in Beaufort-Wes over Vlok Nel, waardoor de dichter in Nederland vooral als zanger bekend raakte.

Maar al nam Gert Vlok Nel de tijd, zijn nieuwe nummers geven niet de verwachte voldoening. Vooral omdat de sfeer nagenoeg hetzelfde is als de oudere liedjes, maar dan minder geslaagd. De dichter heeft een beperkte zangstem die hij doorgaans stamelend of bijna fluisterend inzet, begeleid door sfeervol getokkel op zijn akoestische gitaar. Zijn voordracht moet het hebben van de wiegende cadans, die soms verandert in gejaagd of dreigend. Op Onherroeplik, gezongen in Zuid-Afrikaans en Engels, heeft een nummer als Tuesday weer die mysterieuze sfeer. Maar de meeste liedjes kabbelen langs. Zijn versie van Pussycats My Broken Souvenir voegt weinig toe en de tokkelende gitaar in Nijmegen Deur My Trane is te opzichtig romantisch.

    • Hester Carvalho