Wie ben ik en waarom doe ik dit spelletje?

Wreck-It Ralph. Regie: Rich Moore. Met de stemmen van: John C. Reilly, Sarah Silverman, Jane Lynch (originele versie); Frank Lammers, Irene Moors, Georgina Verbaan (Nederlandse versie). In: 52 bioscopen. ****

Voor de verandering komt een van de leukste animatiefilms van dit jaar niet uit de koker van Pixar. Wreck-It Ralph is gemaakt onder auspiciën van Disney, het entertainmentbedrijf dat zes jaar geleden Pixar inlijfde. Sindsdien zijn de twee studio’s naar elkaar toe gegroeid. Pixars tikje tegenvallende Brave, dat eerder dit jaar uitkwam, had door Disney gemaakt kunnen zijn en Wreck-It Ralph heeft alle kenmerken van een Pixarfilm, met name door de elementen die iets weg hebben van de Toy Story-films.

De grootste angst van het speelgoed uit Toy Story was te worden afgedankt. Hetzelfde idee keert terug in Wreck-It Ralph dat zich afspeelt in de wereld van de spelletjes uit de speelhallen van begin jaren tachtig. De grootste dreiging voor deze spellen is de sticker ‘Out of order’ die de eigenaar van de gokhal op hen dreigt te plakken als ze het niet meer doen. Dan wordt er niet meer naar ze omgekeken en bestaan ze eigenlijk niet meer.

Ralph zelf, de hoofdpersoon van Wreck-It Ralph, lijdt ook aan een existentiële crisis, want waarom wordt zijn belangrijke rol in het spel niet op waarde geschat? Hij is toch meer dan alleen die reus die met zijn enorme vuisten het gebouw kapotslaat waarna het op magische wijze wordt gerepareerd door Fix-It Felix Jr., de held van het spelletje waarin hij figureert? Ralph komt in opstand, ontsnapt aan zijn eigen spel en gaat op avontuur in allerlei andere games die in de gokhal staan. Zijn doel is het krijgen van een aan helden toegekende gouden medaille die zijn ego weer kan oppeppen en zijn identiteitscrisis kan verhelpen.

Wreck-It Ralph heeft een humoristisch, slim scenario dat op knappe wijze de gebruiken, muziek en techniek van videogames koppelt aan zeer herkenbare menselijke emoties. De hoofdpersonages beginnen als eendimensionale video game-karakters en eindigen als complexe wezens, met elk hun eigen angsten, gevoelens en dromen. Dromen die ingepast moeten worden in de mechanistische gamewereld met zijn strikte regels. Of de film goed uit deze tegenstelling weet te komen, is voer voor discussie achteraf.

    • André Waardenburg