Ik ben best wel verwend

Een kijk in het huis(houdboekje) van Nienke Smit. Foto: Peter de Krom

Nienke Smit (25) is accountmanager bij een detacheringsbureau in de financiële dienstverlening. Ze woont samen met haar vriendin in Amsterdam.

Verdienen

‘Ik detacheer werknemers in de hypothekenbranche. Met die sector gaat het natuurlijk slecht nu het crisis is, maar daarom is er meer behoefte aan flexibele arbeidskrachten en gaat het met het bedrijf waar ik werk juist goed.

„Met mijn inkomen ben ik heel blij. Dit is mijn eerste baan sinds mijn afstuderen, ik zit hier nu drie jaar en ben stapsgewijs meer gaan verdienen. Het salarissysteem van mijn werkgever is vrij transparant: je begint als junior met 1.750 euro of 2.000 euro, afhankelijk van of je van het hbo of de universiteit komt. Later gaat je salaris samenhangen met het aantal mensen dat je begeleidt. Als je het goed doet, en dus meer mensen aan werk helpt, krijg je steeds meer mensen onder je.

„Over mijn salaris heb ik daarom niet onderhandeld. Maar in mijn werk onderhandel ik dagelijks, zowel met kandidaten als met werkgevers. Een keiharde onderhandelaar ben ik niet, mijn kracht zit meer in het relatiebehoud. Ik bouw een goede band op met mensen; zo krijg je veel voor elkaar. Onderhandelen vind ik niet zo leuk om te doen. Nou ja, laatst heb ik wel 2.000 euro van onze nieuwe keuken af gekregen. Maar het is niet bepaald mijn hobby.

„Als scholier had ik bijbaantjes bij een pizzeria en een kaasboerderij, tijdens mijn studie verdiende ik mijn geld met werkstages. Eigenlijk ben ik altijd precies uitgekomen met mijn geld: ik hield niks over, maar ik kon ook niet rood staan. Nu ik een goede baan heb, houd ik nog steeds weinig over aan het eind van de maand. Tja, je gaat toch vanzelf meer uitgeven als je meer verdient.”

Uitgeven

‘Mijn ouders hebben me niet streng opgevoed wat geld betreft. Ik ben best wel verwend, omdat ik een nakomertje ben; mijn halfbroers en -zussen waren veel eerder het huis uit. Ik kreeg wel kleedgeld, maar als ik iets tekort kwam, sprongen mijn ouders altijd bij. En nog steeds geven ze graag cadeaus. Nu ik ben gaan samenwonen met mijn vriendin kopen ze bijvoorbeeld dingen voor ons huis. Niet dat ze rijk zijn, ze hebben een vrij gemiddeld inkomen. Mijn moeder werkt parttime bij C&A en mijn vader is met pensioen bij de krantenuitgeverij, maar doet nog wat freelanceklusjes.

„Een big spender ben ik niet, maar ik mag best iets beter opletten wat er binnenkomt en uitgaat, vind ik. Ik doe soms impulsaankopen, vooral kleren. Met een nieuw huis koop je voor je het weet de hele bouwmarkt leeg – niet handig. En als net samenwonend stel ga je veel leuke dingen doen met zijn tweeën, zoals uit eten of weekendjes weg. Gelukkig kan ik niet rood staan, anders zou ik de neiging hebben om in de min te komen.

„Ik word wel prijsbewuster. Vroeger ging ik altijd naar de Albert Heijn, maar als ik daar afreken en ik kijk wat er op de band ligt, denk ik: wat heb ik nou eigenlijk gekocht voor dat bedrag? Bij andere supermarkten heb je dat niet en dat vind ik tegenwoordig best een blokje omfietsen waard.

„Mocht ik ooit heel rijk worden, dan zou ik op wereldreis willen met mijn vriendin en dan ook iets aan ontwikkelingshulp doen: een lesprogramma opzetten, bijvoorbeeld. En ik zou mijn ouders eens goed terug verwennen.”

Ook vertellen over je inkomsten en uitgaven in deze rubriek? Aanmelden kan via werk@nrc.nl

    • Cecile Elffers