'De kampvuurbehoefte van tv kan ook in een andere vorm'

Alexander Klöpping staat op 4 in de top 100 van invloedrijke mediamensen. „Ik ben drie jaar op tv, alles is veranderd.”

Nederland, Amsterdam, 08-03-11 Alexander Klopping. © Foto Merlin Daleman

„Facebook experimenteert met democratie als een Irakese dictator”, twittert Alexander Klöpping vlak voor het interview. Toelichting: „Op Facebook mogen gebruikers meebeslissen over nieuwe regels. Maar de drempel is te hoog – minsten dertig procent moet meedoen, dat zijn 300 miljoen mensen. Nu gaan ze helemaal stoppen met de mening vragen van gebruikers.”

Gisteravond werd in Haarlem De Media 100 gepresenteerd: een lijst met de honderd meest invloedrijke mediamensen van 2012. Volgens de 964 professionals van het Nederlands Media Netwerk die stemden. De top 3 is voorspelbaar: John de Mol, Matthijs van Nieuwkerk, Joop van de Ende. De grote verrassing is nummer 4: journalist Alexander Klöpping. Die hoge positie dankt hij aan zijn interessegebied: nieuwe media. In de internetlijst staat hij op 1.

Hoe komt hij zo hoog? Nieuwe media in Nederland worden belangrijk geacht, als zijnde de toekomst, maar hebben nog geen aansprekend gezicht. Althans, geen andere dan dat van Klöpping. Hij is bovendien vaste gast van De wereld draait door. Dat betekent veel invloed. In april maakt hij voor de spin-off DWDD University een drieluik over Silicon Valley, Amerikaans centrum van de technologie. En in september begint zijn site Universiteit van Nederland, waarop hoorcolleges zijn te zien.

Bent u invloedrijk?

„I guess... Laatst stond ik in een soortgelijk lijstje bóven Willem-Alexander. Die invloed is meer gebaseerd op bekendheid dan op kennis. Aan de andere kant, ik ben zo’n autist die alles over één onderwerp leest. Maar dan nog, er zijn meer jongens die weten wat ik weet. Het verschil is dat ik aan tafel zit bij De wereld draait door. De expertise die mensen mij toedichten is soms beangstigend. Laatst belde een advocaat of ik als deskundige wilde getuigen in een zaak over internetcriminaliteit.”

Hoe is het om bekend te zijn?

„Ik ben nu drie jaar op tv en alles is veranderd. De moeite die bedrijven nemen om mij te helpen of te bewegen, is verbijsterend. Laatst wilde ik kleding bij Diesel afrekenen; zei het kassameisje: ‘De volgende keer moet je gewoon bellen met het hoofdkantoor hoor, dan hoef je niet te betalen.’ Blijkt dat heel veel bekende Nederlanders dat doen. Als ik problemen heb met mijn aansluiting, staat UPC binnen een kwartier op de stoep.”

Gebruikt u dat voor uw programma over Silicon Valley?

„Ik ben heel kritisch op bedrijven die van alles aanbieden en poog daar altijd transparant over te zijn. Je moet als journalist altijd laten zien hoe het nieuws wordt gemaakt. .”

Wat gaat u ons tonen?

„Ik wil het ontstaansverhaal van Silicon Valley vertellen. Naast de geschiedenis gaan we het over de toekomst hebben. De zelf rijdende auto en dat soort zaken.”

U uitte maandag kritiek op de Volkskrant omdat die een online betaalmuur voor artikelen gaat opwerpen. Is dat niet de toekomst van de krant?

„Het gaat me op de manier van betalen; dit zijn deukjes in een pakje boter. De kranten zitten in een crisis omdat jongeren geen kranten van papier meer willen lezen. De krant wordt iets voor oudere papierfetisjisten. En ik weiger om voor andermans fetisjisme te betalen. Maar het gaat nog niet slecht genoeg met de kranten. Daardoor is er een verbazingwekkend gebrek aan experimenten. Van de grote krantenbedrijven moet de verandering niet komen. Het blijft geneuzel van dinosauriërs in een achterhoedegevecht. Je moet elders in het klein opnieuw beginnen; een paar mensen die de journalistiek uitvinden alsof hij nog niet bestaat.”

U schrijft voor de Volkskrant en VN en u ontleent uw bekendheid aan tv. U rijdt mee op de ruggen van dino’s.

„U denkt bij ‘televisie’ of ‘krant’ aan een kastje of papier. Ik denk aan televisie en krant als content. En content is nooit een dino. Ik denk dat aan tv-programma’s als live voetbalwedstrijden altijd behoefte zal zijn. Dat is het kampvuuridee: met zijn allen één moment delen. Maar waarom moet ik tot acht uur wachten tot het belangrijkste nieuws komt? Tv en kranten kunnen ook via andere, meer geschikte kanalen. De verouderde vorm weerhoudt jongeren ervan om tv te kijken of kranten te lezen. Dat vind ik erg.”