Schilder van het verlaten toneel na de confrontatie

Hoppers beroemdste werk ‘Nighthawks’: een New Yorks café bij nacht.

Close Up: Edward Hopper - Het witte doek Ned. 2, 22.55-23.55 uur,

„Ik zou het liefst zonlicht willen schilderen dat, misschien wel, in zichzelf zonlicht is.” Deze uitleg geeft Edward Hopper (1882-1967) over zijn werk in de reeks Close Up. In oude interviewopnames doet de Amerikaanse schilder – wereldberoemd door het schilderij Nighthawks – een poging te formuleren wat en waarom hij schildert. Duidelijk wordt dat zijn strijd met het zonlicht groot is. „Het is lastig om het licht te schilderen zonder de vorm eronder te elimineren.” Maar echt verhelderend spreken over eigen werk doet hij niet, iets wat Hopper ook niet nodig vindt want „een belangrijk deel van een schilderij kan niet worden uitgelegd.” Toch komen de filmmakers een heel eind met het inzichtelijk maken van Hoppers schilderijen. Met behulp van bevriende kunstenaars en bewonderende filmmakers ontstaat een goed tijdsbeeld.

De doeken van Hopper zijn volgens Wim Wenders gemaakt in de hoogtijdagen van de klassieke Amerikaanse film. „Ze laten allemaal decors zien. Meestal in afwachting van een gebeurtenis, soms ook direct daarna. De stilte voor de storm, of het verlaten toneel, na een dramatische confrontatie.” Een aardige beschrijving voor de ongrijpbare leegtes die het werk van Hopper kenmerken.

Qua timing is de AVRO slim met het uitzenden van deze Close Up: tot eind januari is het retrospectief van Hopper nog te zien in het Grand Palais in Parijs.