Roosbeef verliest te veel vaart

Roosbeef, 10/12 Melkweg Max, Amsterdam.

Een groot theaterpersoonlijkheid zal Roos Rebergen nooit worden. Het papiertje met de verhaallijn is ze kwijt en ze leest wat op van haar laptop, en formeler moet het niet worden. „Het blijven toch maar liedjes.”

Haar non-conformisme en kinderlijke onbevangenheid zijn de grootste kwaliteiten van Rebergen (24) en haar band Roosbeef. De Demoshow belooft inzicht in het ontstaansproces van de liedjes, maar draait vooral om de fraaie instrumentatie waarmee haar band met bassist en producer Tom Pintens de kant-en-klare versies omkleedt. Pintens speelt lieflijke partijen op zingende zaag en klarinet, naast zijn stuwende basspel.

Roos Rebergen is een zangeres met een onvaste toon en een niet al te fraaie dictie. Het zijn haar opmerkelijke observaties die haar anders maken dan elke andere Nederlandstalige popzangeres, met aandoenlijke zinnetjes als „Nieuwe auto’s piepen/ Alarmsystemen bliepen”. Haar al of niet gespeelde naïviteit is meteen haar zwakte, want ze haalt de vaart uit haar show met onafgemaakte verhalen en de hardop uitgesproken gedachte dat ze het instrumentale gedeelte van een op gitaar gespeeld liedje nu maar even weglaat. Zo klonk misschien de demo, maar op het podium is het knullig.