Opera saai? McBurney’s versie van Die Zauberflöte is juist ‘hilarisch’

Opera’s staan er eerder om bekend dat ze lang kunnen duren, dan dat ze zo grappig zijn. De laatste weken van december wordt er in het Muziektheater in Amsterdam echter ongekend hard gelachen om Mozarts opera Die Zauberflöte. Regisseur Simon McBurney heeft deze opera met succes in een eigentijds jasje gestoken met veel humor. Een overzicht van de jubelende recensies.

De Drei Knaben tegenover Pamina, vertolkt door Christina Landshamer. Foto Clärchen en Matthias Baus

Opera’s staan er eerder om bekend dat ze lang kunnen duren, dan dat ze zo grappig zijn. De laatste weken van december wordt er in het Muziektheater in Amsterdam echter ongekend hard gelachen om Mozarts opera Die Zauberflöte. Regisseur Simon McBurney heeft deze opera met succes in een eigentijds jasje gestoken . Een overzicht van de jubelende recensies.

Mozarts Zauberflöte wordt deze weken uitgevoerd door De Nederlandse Opera en Nederlands Kamerorkest. Regisseur McBurney, die eerder verantwoordelijk was voor ensceneringen van The Master and Margarita (Holland Festival 2012) en Raskatovs opera A Dog’s Heart (De Nederlandse Opera, 2010), gaf een hele eigen draai aan deze opera met veel visueel spektakel en humor. (lees hier over het verhaal).

NRC: zelden zo hard gelachen tijdens opera

Kunstredacteur Mischa Spel van NRC vindt dat deze Zauberflöte vocaal vele verrassingen biedt, maar vooral ook ongekend veel humor. Volgens haar werd er zelden in het Muziektheater zo vaak en hard gelachen tijdens een opera:

Om de droge ironie waarmee de ‘Ingewijden’ als een vermoeiende politieke sekte worden gepresenteerd. Of om de goedbedoelde hulp van de drie knaapjes, horrorachtig uitgedost als bejaarde variant van Harry Potters huiself Dobby, die door een verschrikte Papageno bijna worden bestraft met de kogel.

Volgens Spel is de “eindeloos inventieve” Britse regisseur Simon McBurney “een meester in visuele en theatrale vondsten van grote poëtische eenvoud”.

De vogeltjes van vogelvanger Papageno zijn ritselende A4’tjes in de handen van een team mimespelers. Diens klokkenspel is een rij wijnflessen die met gulzige slokken en gewater uit eigen gulp op stemming worden gebracht. Groot is ook de rol van overweldigende geluids- en beeldeffecten die worden geprojecteerd op gaasdoek of zomaar een snel uitgerold wit lapje. Dáárop verschijnt levensgroot de enge slang uit de eerste scène en het portret van Pamina (‘Dies Bildnis ist bezaubernd schön’). Eenmaal samen doorstaan Tamino en Pamina hun waterproef in een kolkende zee. In werkelijkheid zweven ze aan koorden door de lucht, maar door de projecties lijkt alles levensecht.

Trouw: amusant horror-sprookje

Mischa Spel is niet de enige kunstcriticus die enthousiast is over de operavoorstelling. Peter van der Lint noemt Die Zauberflöte van Simon McBurney in Trouw een “vederlicht, amusant horror-sprookje”.

Het knappe is dat in deze donkere, troebele en ongrijpbare wereld toch heel wat te lachen valt. Toegegeven, het zijn vaak meer grim- dan glimlachjes, maar het spelplezier spat van het podium af en in de zaal hoor je de toeschouwers knisperen van genot, gniffelend om de lol. Met vaak heel simpele middelen - een schoolbord en een krijtje - tovert McBurney, samen met de mimespelers van zijn groep Complicite in deze donkerte een licht-fladderende wereld tevoorschijn - een wereld die fascineert, die aantrekt, waarin je best zelf zou willen rondlopen. Bovenal is deze nieuwe ‘Zauberflöte’ van De Nederlandse Opera, die donderdagavond heel enthousiast werd ontvangen, een fantastische ode aan theater en het maken daarvan.

Video over de making of Die Zauberflöte:

De Volkskrant: Het Muziektheater in lichterlaaie

Guido van Oorschot schreef afgelopen zaterdag in de Volkskrant dat Het Muziektheater na de première in lichterlaaie stond:

De slotnoot was nog niet verklonken, of een applausorkaan ontlaadde zich boven het Nederlands Kamerorkest en dirigent Marc Albrecht. Ook de zangsolisten kregen hun eerlijke deel, al kampte een enkeling met een door glassplinters gehavende voet. Nee, in deze Zauberflöte verliep niet alles volgens plan. Maar wel werd er muziektheater bedreven op het scherpst van de snede.

Maximilian Schmitt (Tamino), Christine Landshamer (Pamina) in Die Zauberflöte.Maximilian Schmitt (Tamino), Christine Landshamer (Pamina) in Die Zauberflöte.

Het Parool: valt niets op af te dingen

Criticus Erik Voermans van Het Parool tot slot is ronduit lyrisch over Die Zauberflöte van De Nederlandse Opera. Hij schreef afgelopen vrijdag in Het Parool:

Nog nooit zag ik het publiek in het Muziektheater na het slotakkoord zó snel en zó als één man uit de stoelen rijzen voor een staande ovatie en gejuich. Daar was ook alle reden toe. De nieuwe enscenering van Mozarts Die Zauberflöte, nog de hele maand december bij De Nederlandse Opera, is één van die zeldzame producties waarop niets valt af te dingen. Wonderschoon was het. Muzikaal sprankelend en ontroerend, scenematografisch inventief en betoverend, theatraal geestig en inventief. Een zinnenprikkelende opera-ervaring zoals je die zelden meemaakt.

Thomas Oliemans (Papageno), Nina Lejderman (Papagena) in Die Zauberflöte.Thomas Oliemans (Papageno), Nina Lejderman (Papagena) in Die Zauberflöte.

Bekijk volledige uitvoering van Die Zauberflöte

Binnenkort naar een uitvoering van Die Zauberflöte? Kom dan alvast in de stemming:

http://www.youtube.com/watch?v=tlhbFk2GbcY

Of luister naar Mozarts Die Zauberflöte op Spotify.

Mozarts opera, met dirigent Marc Albrecht en in de regie van Simon McBurney, is tot en met 30 december te zien in het Muziektheater in Amsterdam: op 12, 14, 17, 19, 21, 25, 27 en 30 december. Kijk voor meer informatie op de site van De Nederlandse Opera.