Esta wil dat je ontspult

Volgens de Van Dale is een ‘glossy’ een tijdschrift „op glanzend papier gedrukt en met veel foto’s”. Het is een beetje een achterhaalde definitie, want tegenwoordig geldt dat voor zowat alle tijdschriften.

Is Esta een glossy? Niet echt: geen glanzend papier. Wel veel foto’s.

Maar een „onglossy”, zoals Esta het zelf noemt, dat is weer het andere uiterste. „Over melksnorren, loslopende labeltjes en slow fashion.” Het blad is ook opmerkelijk goedkoop (2 euro). Dat past niet bij de glamouruitstraling van een glossy, wel bij de ‘lekker gewoon’-uitstraling een onglossy.

En wat een vreselijke term, inderdaad: onglossy. Esta – van Sanoma Media en ooit (222 edities geleden) begonnen voor vrouwen die de Viva (ook Sanoma) zijn ontgroeid – gooit er nog meer tegenaan: het is tijd om te „ontspullen”, of te „ontrommelen”. (Gooi je ouwe troep weg, dat maakt ruimte in je hoofd.)

Een blad dat zo groot ‘onglossy’ op zijn omslag heeft staan, wekt verwachtingen: een lekker themanummer tegen het ‘te veel, te duur’, waar we in die echte glossy’s mee worden doodgegooid, bijvoorbeeld. Maar die verwachtingen worden niet ingelost. Behalve een pagina voorin (met die melksnor en dat kledinglabeltje dat uit een shirtje van een vrouw steekt) is niets in dit blad speciaal of bijzonder te noemen. Dat maakt het overigens niet tot een oninteressant blad, want ook onspeciale en onbijzondere stukken kunnen lezenswaardig zijn.

Zoals het interview met Nathalie Konings. Haar zoontje Thijs overleed in 2007 aan kinderkanker. Nu zamelt ze via haar webshop heartsandheroes.nl geld in voor Kika, de stichting Kinderen Kankervrij. Ze haalde al 54.000 euro op.

Of het gesprek met taartbakker Siemon de Jong, presentator van Taarten van Abel, waarin hij kinderen interviewt terwijl ze een taart bakken. Romantisch vak, hè, bakker zijn? Nee, zegt De Jong. „Er komen regelmatig vrouwen bij me binnen die waarschijnlijk meer verdienen dan de balkenendenorm en die willen dan helemaal het roer omgooien en bakker worden. Ik stuur ze weg. Het is meel sjouwen, zakken tillen, deeg maken.” Achterin het blad een stuk over de kunst van het conserveren. Met tips: „Gedraag je niet als een meisje, dus niet omhoog kijken, aan je haar zitten, je klein maken, je gesprekspartner niet aankijken.”

Je krijgt het flink om de oren, als Esta-vrouw. Daarom is het ook wel fijn om in een column over Clairy Polak te lezen, ooit bij Nova, nu op Radio 4: „Zelf schijnt ze heel blij te zijn met haar nieuwe baan, maar ik blijf het een kutstreek vinden dat zo’ n prijswinnende topjournalist plaatjes moet aankondigen in een radiostudio.”

Maar wat is het nou, deze Esta? Geen glossy, maar ook geen onglossy. Gewoon een blad. Zoals er zo veel zijn.