De tandarts, röntgenfoto’s en vlieguren

De tandartsassistente vroeg me om mijn identiteitsbewijs. Toen ik zei dat ik die niet bij me had keek ze moeilijk. “Oh”, zei ze, waarna ze een diepe zucht slaakte. Het leek erop dat we een probleem hadden. “Zijn mijn tanden niet bij uitstek mijn identiteitsbewijs?”, vroeg ik. “Jullie maken aan de lopende band röntgenfoto’s van mijn gebit, het lijkt me makkelijk te achterhalen dat je met mij te maken hebt.” Ik zei er maar niet bij dat ik niet inzag waarom ik over mijn identiteit zou liegen bij een tandartsbezoek al kon ik me wel voorstellen dat ik iemand anders in mijn plaats zou sturen.

De tandartsassistente zei dat een identiteitsbewijs echt wat anders was dan een paar tanden, “Maar, oké,”, zei ze. “We maken even een röntgenfoto.” “Dat wil ik niet”, zei ik. “Jullie maken iedere keer een röntgenfoto. Ik snap niet waar dat voor nodig is. Vroeger rommelde de tandarts met wat spiegels en haken in mijn gebit en dat was ook prima. Bovendien hebben jullie mij hier al dertig jaar als cliënt.”

Ze ging het met de tandarts overleggen. De tandarts kwam naar buiten van: “Wat is hier allemaal aan de hand?” Ik zei: “Hoi, tandarts”, en dat ik het was en daarna zei ik iets over een oma van een vriendin van mij en dat ze op de röntgenafdeling in een ziekenhuis had gewerkt waarbij alleen haar hand werd blootgesteld aan de straling en dat de kanker zich door haar hele hand had verspreid.

De tandarts keek bedenkelijk, hij vroeg me of ik weleens vloog. “Met een vliegtuig”, zei hij.

“Soms,” zei ik. “Want daar is de straling duizend keer zo groot als tijdens een röntgenfoto”, zei hij. “En voordat je gaat vliegen moet je ook je identiteitsbewijs laten zien.” Ik vroeg me af of de tandarts gek geworden was en ik zei tegen hem: “Als ik neerstort komen ze anders bij jou om te achterhalen of ik het ben.””Ik vind jou heel vreemd”, zei de tandarts.

Daarna hadden we het nergens meer over. Er kwam geen foto, ik nam plaats op de stoel, opende mijn mond, de tandarts keek met zijn spiegeltje naar mijn gebit terwijl hij met een paar haken voelde of alles goed was. Alles was goed.