Alles moet op: de restjescollectie van Hermès

Aan mooie spullen geen gebrek voor Pascale Mussard (55). Ze is de achterachterachterkleindochter van zadelmaker Thierry Hermès, de oprichter van luxehuis Hermès, en ze werkt al sinds eind jaren zeventig in het bedrijf.

Maar de dingen waar ze het meest aan is gehecht, vertelt ze in de Hermèswinkel in Brussel, zijn haar vier kiezelstenen. Haar grootvader heeft ze persoonlijk glad geslepen. Ze zijn voorzien van een zilveren omlijsting, zodat ze te dragen zijn als hanger, maar meestal zitten ze gewoon in haar tas. “Bij de douane kom ik vaak in de problemen, omdat ze er nooit helemaal zeker van zijn wat het nu precies is”, zegt ze, terwijl ze ze uit haar Hermèstas haalt  en door haar handen laat glijden.

Mussard begon haar carrière buiten het familiebedrijf, als assistent van een Franse modeconsultant. Toen die een baan kreeg bij Hermès, nam ze haar twee assistenten mee (modeontwerper Christian Lacroix was de andere). “Toen heb ik haar maar verteld dat haar nieuwe baas mijn grootvader was.” Mussard heeft allerlei banen gehad binnen Hermès: ze was verantwoordelijk voor de inkoop van de stoffen voor de vrouwencollectie, en werkte op de pr-afdeling.

Twee jaar geleden begon ze ‘Petit h’, een cadeaucollectie die is gemaakt van overgebleven en afgekeurde Hermès-producten, en restjes materiaal, zoals leer met een rimpeltje erin. Ontwerpers van binnen en buiten Hermès (onder wie bijvoorbeeld Christian Astuguevieille, Marie Garnier en de Nederlandse Marjolein Mandersloot) wordt gevraagd er iets nieuws en origineels mee te doen. De spullen, die in elkaar worden gezet door de vakmensen die ook de ‘gewone’ producten van Hermès maken, worden op een reizende tentoonstelling verkocht.

Voor niet een van de producten is nieuw materiaal aangeschaft, zegt Mussard. “Maar ik ben hier  niet mee begonnen omdat ik zo nodig duurzaam wilde zijn. Ik ben helemaal niet politiek correct. Ik kan er gewoon niet tegen om goede dingen weg te gooien. Ik heb altijd stukjes leer gespaard, knopen. Ik ben opgevoed met het idee dat dat je respect moet hebben voor materiaal.”

De nieuwste collectie, waar opmerkelijk geestige stukken tussen zitten, is nu te zien in Brussel. Van krokodillenleer zijn armbanden, de laden van een kast en, hoe decadent, een vogelhuisje gemaakt. Vazen (die heeft Hermès ook, net als serviezen) werden krukjes, borden lampen, een zilveren lepel een ring, de voet van een kristallen glas een hanger, een zilveren champagnegoblet  een brede armband. Van afgekeurde  zijden shawls werden tassen, kettingen en kerstballen gemaakt. Een lap leer waaruit de kleppen van een Birkin bag werden gesneden, is vastgezet op een linnen tas. Een stoel die ooit in een van de Hermès-winkels stond, is bekleed met een dikke vacht van versnipperde folders. Aan het plafond bungelt een mobile van kapotte wijnglazen.

En ja, kiezels zijn er ook. Groot– te groot voor in een handtas of om de hals –  glad en voorzien van een leren handvat, zodat ze makkelijk kunnen worden verplaatst.

Verwacht overigens geen ‘restjes’-prijzen. Het goedkoopste product , een messenlegger, kost een paar tientjes, maar de meeste spullen kosten minsten een paar honderd euro. Het duurste stuk, een levensgroot leren paard, moet 190.000 euro opbrengen.

Het is de bedoeling dat de collectie begin volgend jaar een vast verkooppunt krijgt in Parijs.

Tot en met 24 december bij de Brusselse winkel van Hermès, Waterloolaan 50, Brussel. hermes.com

Pascale Mussard. Haar hanger is gemaakt van de voet van een glas, haar ring van een stuk porselein.Pascale Mussard. Haar hanger is gemaakt van de voet van een glas, haar ring van een stuk porselein.

 

Tas met restleer van Birkin bagTas met restleer van Birkin bag

 

Levensgroot paard van restleerLevensgroot paard van restleer

    • Milou van Rossum