'Ik ruik een wild meisje'

Een geur als kerstcadeau. Maar wat geef je aan een zus, oma, minnaar of vader? Een blindruiktest ter inspiratie.

O p verzoek van Lux testen drie professionele ruikers tien nieuwe najaars-/wintergeuren, alle te koop bij grote parfumerieën. Locatie van de test: de Perfume Lounge in Amsterdam, een winkel voor ‘haute parfumerie’. De panelleden: Tanja Deurloo (chemicus en eigenares van de Perfume Lounge); Coos Bauer (trainster van medewerkers van cosmeticaketen Douglas) en Harold Hamersma. Huh? Harold Hamersma? Dat is toch een wijnschrijver? Inderdaad, en wijn drink je ook met je neus. Vandaar.

Er zijn trouwens overeenkomsten tussen het blindtesten van wijn en parfum. Doe wijn in zwarte glazen en de meeste proevers kunnen niet meer vertellen of ze wit, rood of rosé drinken. Spuit parfum op een teststrookje papier en een mannengeur wordt opeens ervaren als een vrouwengeur. „Het oog proeft het eerst”, zegt Hamersma. „Een miniseconde een blik werpen op een flard van een etiket, zegt meer dan vijftig jaar proefervaring.”

En zo is het ook bij parfum: het oog ruikt het eerst. Het ontwerp van de fles, de reclame en de bijbehorende beroemdheid beïnvloeden de geurbeleving enorm. Als je zonder al die visuele informatie gaat ruiken, krijg je verrassende conclusies. Zo vond Coos Bauer Miss Dior Le Parfum – volgens het modehuis een geur die „extreme vrouwelijkheid” benadrukt – opeens „een spannende mannengeur”. „Echt een geur voor Matthijs van Nieuwkerk.”

De drie panelleden zijn uiteenlopend in hun parfumgedrag. Hamersma parfumeert zichzelf nooit, want dan kan hij de wijn niet meer goed ruiken. Tanja Deurloo haalt haar neus op voor veel commerciële geuren, die volgens haar meestal te zoet ruiken. En Coos Bauer, die die commerciële geuren verkoopt, kan „eigenlijk wel van alle geuren genieten”.

Over een paar geuren zijn de drie panelleden het eens. L.I.L.Y van Stella McCartney vinden ze een onderscheidende geur, en daar worden ze blij van. Net als van Luna van Prada. „De meest complexe geur die erbij zit”, zegt Deurloo. Ook James Bond weet hen te verrassen.

De teleurstelling van het jaar: La Petite Robe Noire van Guerlain. Bauer vindt de geur „niet verkeerd”, maar is „een beetje teleurgesteld” dat het klassieke parfumhuis voor het jonge publiek zo’n „zoet instapmodel” heeft gemaakt. Volgens Hamersma is deze geur „de Canei onder de parfums, de zoete wijndrank met bubbels voor ongeletterde tieners”.

Na afloop van de ruiksessie zet Hamersma zijn meegebrachte wijnen op tafel. Dan vertellen de pannelleden over de geuren die hun het liefst zijn. Voor Hamersma is dat de geur van zijn vaders bouillon, die hij altijd altijd rook als hij op zaterdag thuiskwam na het voetballen. Bauer raakt ontroerd door Maya-zeep, de geur van haar oma. En Deurloo ruikt – nog altijd – het liefst de nekjes van haar kinderen.

Met dank aan Douglas voor het beschikbaar stellen van de geuren.