De zwijgende slagers van Woekerpolisclaim

Typische transfers of bonje in de boardroom, gesuikerde bonussen of verbroken beloftes? De nieuwe firma is erbij – elke zaterdag.

Mag het ook een onsje meer zijn? Natuurlijk, slager. En de economie, hij draaide lekker door. De traditionele worstenmaker verdween uit het straatbeeld, het ‘onsje meer’ niet.

Stichting Woekerpolisclaim neemt het op voor de gewone man, voor de talloze gedupeerde burgers die in het verleden een slecht financieel product in werden gelokt. Verzekeraars verstopten de kosten, verkochten mooie praatjes en gaven slecht inzicht in de cijfers. De woekerpolisaffaire was geboren. Sindsdien strijden heel wat partijen namens benadeelden tegen het grootkapitaal.

Stichting Woekerpolisclaim trof schikkingen met veel verzekeraars waarbij er miljoenen naar de stichting gaan, maar wat is daar mee gebeurd? In de leiding is nu ruzie; één bestuurder is geschorst vanwege kwalijke praktijken, suggereert het zittende bestuur. Of wilde de geschorste bestuurder die juist aan de kaak stellen?

Wat er precies gebeurd is, kunnen we niet aan de raad van toezicht vragen. Die is er namelijk niet. De Kamer van Koophandel biedt ook weinig uitkomst: geen jaarstukken sinds de oprichting in 2006. Bewuste strategie, anders kan de tegenpartij zien hoe sterk de club is, legt voorzitter Jasper van Schaaik desgevraagd uit.

De stichting, gevestigd aan de P.C. Hooftstraat, weet daarentegen wel hoe je moet declareren. Bestuurders mogen, volgens de laatste bekende tarieven (1 februari 2010) 160 tot 250 euro per gewerkt uur declareren. Exclusief 19 procent btw en een eventuele onkostenvergoeding. In de P.C. Hooftstraat worden onsjes vanzelf kilo’s.

    • Jeroen Wester