De speler: ik dacht dat het meeviel, maar had zes breuken

Vincent van Loon (27), speler bij PGS/Vogel uit Den Haag.

‘Het had met mij veel slechter af kunnen lopen. Dat dacht ik toen ik maandag het bericht hoorde over de grensrechter in Almere. Mijn zwangere vriendin was in tranen. Gelukkig ben ik de uren nadat ik in elkaar ben geschopt goed doorgekomen. Ik heb de afgelopen weken heel bewust verzoeken van media afgehouden. Na de dood van die grensrechter heb ik een paar keer gedacht: ‘Had ik mijn verhaal toch maar gedaan, dan waren ze misschien op tijd wakker geworden.’

„Anderhalve maand geleden speelden we een uitwedstrijd bij Haaglandia in Rijswijk. We stonden met 3-1 voor en het ging er op zich niet onsportief aan toe. Ergens in de tweede helft maakte ik een overtreding op een tegenstander. Op het moment dat hij viel maakte hij al natrappende bewegingen. Ik duwde hem van me af en zei: ‘Doe normaal.’ Wat er vervolgens precies is gebeurd wil ik vanwege het nog lopende strafrechtelijke onderzoek niet zeggen, maar ik wel kwijt dat ik schoppen en klappen in mijn gezicht kreeg. Even later zag ik mijn broer op de grond liggen, ook hij werd geschopt en geslagen. Later kwam zelfs de politie er nog bij.

„Ik bloedde niet, dus ik dacht dat het wel meeviel. Maar ik bleek zes breuken te hebben, onder meer in mijn oogkas en jukbeen. Mijn kaakholte was verbrijzeld. Ik moest geopereerd worden en heb twee dagen in het ziekenhuis gelegen. Een deel van mijn kaak is nog altijd gevoelloos en na een drukke dag is mijn zicht wazig. Het is de vraag of dat ooit nog goed komt. Ik heb moeite om me te concentreren en kan nog niet volledig werken.

„Ik heb wel eerder opstootjes en vechtpartijen op het veld meegemaakt, maar zo heftig was het nooit. Elk weekend zijn er ruim 30.000 wedstrijden, dit had elk team kunnen gebeuren. Bij het voetbal hangt een ander sfeertje dan bij rugby of hockey, waar de betrokkenheid bij de sport veel groter is. In Nederland gun je de mensen die je kent het allerbeste, maar de rest kan ons niets schelen. Waar is de saamhorigheid gebleven? Er zijn nog maar weinig clubs waar de kantines vol zitten. Veel kleinere verenigingen draaien op een handvol vrijwilligers. Dat elftal van Haaglandia was een mix van allerlei culturen. Door te zeggen dat het aan Marokkanen ligt, zoals Geert Wilders, generaliseer je en bagatelliseer je het probleem. Het is een gebrek aan opvoeding en respect.

„Afgelopen donderdag werden ik en drie andere spelers van ons team gehoord door de tuchtcommissie van de KNVB. Daarbij liepen de emoties hoog op. Voor de tuchtcommissie heb ik alleen maar positieve woorden over, maar ik had meer van de KNVB verwacht. Nog geen kaartje of een ander teken van medeleven heb ik van ze gekregen. Alleen een zakelijke brief dat we ons moesten melden bij de tuchtcommissie. Nee, van die jongens van Haaglandia heb ik ook niets gehoord. Hoeft ook niet, ik voel geen haat- of wraakgevoelens tegen ze. Ik vraag me alleen wel af wat er mis is met hen, waarom ontploffen ze zo snel?

„We zijn een vriendenteam en spelen voor het plezier. Dat is voor velen nu weg, doordat een iemand van de tegenpartij kortsluiting kreeg. Ik ben een liefhebber van de sport, dus ik had het liefst de week erop alweer gevoetbald. Wanneer ik weer op het veld sta, hangt af van mijn herstel. Ook mentaal, want als je zo’n vechtpartij zelf meemaakt merk je pas hoeveel impact dat heeft op jezelf en je omgeving. Veel mensen vragen ernaar en willen weten hoe het met je gaat. Je draagt het de eerste weken en maanden 24 uur per dag met je mee.”