Na twaalf jaar mogen we eindelijk weer naar Metallica luisteren

James Hetfield (links) en Kirk Hammett in New Orleans. Foto AP / Barry Brecheisen

Want de negen langspelers van de metalband zijn ein-de-lijk via Spotify te beluisteren, en daarmee is de Twaalfjarige Oorlog tussen Metallica en Het Internet ten einde. Hoe zat het ook alweer?

Gisteravond maakte Spotify-baas Daniël Ek bekend dat ook de grootste metalband ter wereld eindelijk via zijn streamingdienst te beluisteren is. Alle negen albums, vijftien uur muziek, 151 nummers, van Kill ‘em All tot en met Death Magnetic staan er na een deal tussen de band en Spotify nu op. Het betekent het einde van het zuurverdiende imago van internethatende mastodonten, dat Metallica zichzelf had aangemeten.

Lars Ulrich op het podium tijdens de gezamenlijke persconferentie met Spotify. Foto AFP / Spencer Platt / Getty

Lars Ulrich op het podium tijdens de gezamenlijke persconferentie met Spotify. Foto AFP / Spencer Platt / GettyLars Ulrich op het podium tijdens de gezamenlijke persconferentie met Spotify. Foto AFP / Spencer Platt / Getty

Waar begon het mee?

Napster. Bij die illustere peer-to-peer uitwisseldienst bleek in 2000 de net opgenomen soundtrack voor Mission Impossible II te downloaden, terwijl de platenmaatschappij nog moest kiezen welke versie ze zouden gebruiken. Het was de aanzet voor een lang en tamelijk genant gerechtelijk gevecht tussen de 19-jarige oprichters van Napster en de miljoenenband.

Metallica-drummer Lars Ulrich was gisteren bij de persconferentie van Spotify, samen met Napster-oprichter Sean Parker (die grappig genoeg tegenwoordig bij Spotify in dienst is). Ulricht herinnert zich hoe de band destijds aankeek tegen Napster:

“You fuck with us, we’ll fuck with you.”

Dat hebben ze geweten bij Napster. Metallica greep de strijdbijl en groef zich met een flinke aanklacht in. Gebruikers die zich aan de liedjes van Metallica hadden vergrepen, werden van Napster verwijderd. De muziekindustrie raakte ernstig verdeeld. Willen we alles delen, zodat iedereen onze muziek kan luisteren, of willen we voor elke noot harde dollars zien?

Metallica werd gezien als een band die z’n eigen fans keihard aanpakte voor het beluisteren van hun eigen muziek.

Muziek via internet delen? James Hetfield wilde er niets van horen. Foto NRC / Andreas Terlaak

Muziek via internet delen? James Hetfield wilde er niets van horen. Foto NRC / Andreas TerlaakMuziek via internet delen? James Hetfield wilde er niets van horen. Foto NRC / Andreas Terlaak

Waar is die strijdbijl ineens gebleven?

Ulrich zei bij de persconferentie dat de tijden zijn veranderd. Volgens hem leefde de band destijds in een ‘bubble’:

“That was taken away. The control option had been taken away from us - and then it turned into a street fight. Let’s meet them in the back alley!”

De nieuwe, warme gevoelens voor Spotify hebben ook te maken met het terugkopen van het eigen werk. Vorige maand lanceerde Metallica haar eigen label: Blackened Recordings, tegelijk met het terug weten te kopen van al het eigen werk van Warner Bros - de maatschappij waarmee de band al 28 jaar samenwerkte. Volgens Ulrich stond de band helemaal klaar, zodra de mastertapes binnen waren:

“”With the kind of global reach that Spotify had, we were ready to jump in as soon as we took control of our own masters.”

Vrede, nu luisteren

Vrede in muziekland, uiteindelijk. En dus kan iedereen met een Spotify-account nu weer luisteren naar dertig jaar aan Metallica-catalogus (nu alleen The Beatles, Led Zeppelin en Pink Floyd nog..):

Het begon met ‘Kill ‘em All’ in 1983:

De absolute klassieker ‘Ride the Lightning’ van 1984:

Met stadionknaller Master of Puppets is het gelijknamige album uit 1986 een favoriet onder fans:

‘…And Justice For All’, uit 1988:

Het titelloze album dat iedereen kent als ‘The Black Album’ uit 1991, met meer melodie en dynamiek (en de eeuwige meezinger ‘Nothing Else Matters’):

Fans van het eerste uur haakten af bij het poppy ‘Load’ uit 1996:

En anders wel bij het album van een jaar later, ‘Reload’:

‘Garage, Inc.’ uit 1998:

De muziekoorlog tussen Metallica en de rest van de wereld speelde zich af zo net na het verschijnen van ‘S&M’, of ‘Symphony & Metallica’, een album met een heel orkest:

Het matig ontvangen ‘terugkeeralbum’ uit 2003, ‘St. Anger’, met de beruchte snareloze snaredrum van Ulrich:

De ep ‘Some Kind of Monster’ uit 2004:

En de poging van Metallica om wat meer pit terug te brengen in de muziek, ‘Death Magnetic’ uit 2008:

Favorieten na een dag op Spotify? De klassiekers:

1. Battery (Master of Puppets, 1986)
2. Enter Sandman (Metallica, 1991)
3. Fade to Black (Ride the Lightning, 1984)
4. For Whom the Bell Tolls (Ride the Lightning, 1984)
5. Master of Puppets (Master of Puppets, 1986)