‘Maf en boos, niet droevig’

Kind geboren, moeder dood: Martha Wainwright vertelt over het persoonlijke in de muziek op haar derde cd.

„Toen ik vijf maanden na mijn moeders dood voor het eerst naar mijn werkkamer ging om een liedje te schrijven, kwam er iets heel anders dan ik had gedacht. Ik verwachtte introverte en droevige, nummers, maar ze waren maf, vrolijk, soms boos”, zegt Martha Wainwright. „En ze vroegen om uitgebreide instrumentaties en arrangementen. Nee, Come Home To Mama werd niet mijn Nebraska.” Wainwright verwijst naar Bruce Springsteens ingetogen lp uit 1982.

Martha Wainwright (36), de jongere zus van Rufus bracht afgelopen najaar een derde cd uit, de eerste sinds de geboorte van haar zoon Arcangelo en de dood van haar moeder Kate McGarrigle, twee maanden daarna. Come Home To Mama biedt tien liedjes waarin haar soepele stem schettert als een trompet, kweelt en uithaalt, de woorden uitrekt als kauwgom en hikt alsof ze lacht.

Op haar eerste vorige cd’s werd de begeleiding gespeeld door een veelal akoestische band, aangevoerd door haar echtgenoot, de producer/bassist Brad Albetta. Nu vroeg Wainwright haar vriendin Yuka Honda, producer en voormalig keyboardspeelster van de ruige band Cibbo Matto. „Ik koos Yuka mede omdat ze een vrouw is”, zegt Wainwright, op bezoek in een Amsterdams hotel. „Ik had nooit mijn medewerkers op dat criterium gekozen. Misschien omdat mijn moeder was overleden, had ik nu behoefte aan een vrouw naast me.”

Wainwright zong de liedjes en ’s nachts Honda maakte de instrumentaties. „De volgende dag liet Yuka me haar soundscapes horen. We waren geïnspireerd door de synthesizermuziek die Vangelis maakte voor de film Blade Runner. Dat apocalyptische gevoel loopt door de hele plaat.”

Aan Wainwrights liedjes is te horen hoe het met haar gaat. Ze heeft het over haar zoon, de moeizame staat van haar huwelijk, ze zingt een eerbetoon aan haar overleden moeder, en vraagt zich af wat ze met haar kleren moet doen. Ze richt zich tot haar moeder: „The baby is fine/ my marriage is failing but I keep trying.”

Het was om meer redenen beter om deze cd op te nemen met Yuka, en niet met haar echtgenoot, zegt Wainwright. „De afgelopen jaren hebben Brad samen twee cd’s gemaakt, een baby gekregen, mijn moeder zien sterven, een nieuw huis betrokken. Ik geloof niet dat een van ons nog zin had om samen te werken. Mijn liedjes zijn heel eerlijk en Brad was vaak het slachtoffer van mijn eerlijkheid. Ik vind het fijn om theatraal te schrijven. Dat trekt de aandacht. Als ik in Can You Believe It zing: ‘I really like make up sex, it’s the only kind I get’ – over het bijleggen van ruzie – weet ik dat de zaal meteen oplet, en aandachtig naar de volgende zin zal luisteren.”

Echtgenoot Albetta zal het ook vaak horen, want hij is de bassist in de band waarmee Wainwright op dit moment door Europa tourt. De tournee is deels tot stand gekomen door ‘crowd-funding’. Fans konden via internet geld storten, in ruil voor een gesigneerde cd. De 5.000 dollar die dat opleverde zorgde ervoor dat Wainwright met muzikanten kan spelen, in plaats van solo. „Daar doe je het allemaal voor. Na drie jaar thuis voor een kind zorgen kan ik niet wachten. Ik snak naar de tourbus, het hotel, de roomservice, ik wil weer lol maken en samenspelen.”

Martha Wainwright: 9/12 Paradiso, Amsterdam. De cd verscheen bij V2.

    • Hester Carvalho