Pragmatisch protest

De bezuiniging op de kinderopvang is door de leegloop al behaald. Dat rekenen ouders en werkgevers voor in een brandbrief aan de Tweede Kamer. Geplande bezuinigingen voor 2013 zouden niet meer nodig zijn, want ouders maken minder gebruik van de opvang en gaan dat komend jaar nog minder doen.

Het is een pragmatisch protest, dat past bij de tijdgeest en dat waarschijnlijk aansluiting hoopt te vinden bij dit kabinet van pragmatische veertigers. Geen principiële discussies, geen ideologieën, maar gewoon zaken doen. Jullie willen 205 miljoen? Wij rekenen uit dat die al zijn opgehaald.

Desalniettemin blijft het volslagen idioot. Door met de vijand mee te redeneren is het alsof je zijn drijfveren deelt. Zo lijkt het alsof de ouders ook wel inzien dat ze bij die kinderopvang boven hun stand hebben geleefd. Zo lijkt het alsof die ouders vrede hebben met de schade die nu eenmaal is toegebracht: minder vrouwen (want daar komt het natuurlijk op neer) aan het werk, minder aandacht op de crèches (want daar komen minder leidsters op vollere groepen te staan), en jonge kinderen van hot naar her gestuurd, langs wisselende buren en grootouders (terwijl regelmaat op die leeftijd juist een levensbehoefte is).

Dit pragmatisch protest lijkt realistisch, maar is het allerminst. Stel dat het kabinet die bezuinigingen voor 2013 inderdaad schrapt, wat gaan die ouders dan doen die minder zouden gaan werken? Krokodillen knutselen van eierdozen? Zeker in crisistijd zullen ze zo veel mogelijk gaan werken. Je krijgt ’t niet cadeau, nietwaar? Het protest moet zich richten op wat bij pragmatici taboe is: de overtuigingen onder de berekeningen.

Vorig jaar september waarschuwde Lodewijk Asscher in Een Vandaag nog voor het gevaar dat vooral armere ouders hun kinderen thuis zouden houden bij duurdere opvang. Maar ja, toen was hij nog wethouder in Amsterdam en zat zijn PvdA in de oppositie.

Nu hij in het kabinet zit, voert hij de bezuinigingen zelf door, pragmatisch. Nu stelt hij dat het voornemen om minder te gaan werken „niet hoeft te betekenen dat ouders ook daadwerkelijk minder uren gaan werken”.

Niks overtuigingen, gewoon zaken doen.