Natuurlijk wil hij wel signeren

Gewoon een 45-toeren singletje in een smoezelig oud Fontana-papiertje. „Made in Holland”, zoals Fontana in die tijd al die Amerikaanse dingen uitbracht. Met Take Five op kant A. En Blue Rondo a la Turk op de andere zijde. Niet zelf gekocht – want voor mijn tijd, maar uit goede handen verkregen. Dan de voorzichtige signeervraag die je liever niet stelt na een interview. Zou meneer Brubeck?... Ja – toch trots.

Krakerig, zacht klinkt-ie. Dáár, na de drumsinleiding en het overbekende vijfkwartsriffje van Brubeck op piano die aanvoelt alsof er midden in de tel een extra lettergreepje zit, het ingetogen maar onmiddellijk optillende melodielijntje op de saxofoon van Paul Desmond. Pa-da-di-da-di-da... Ta-ta-taaa... Vijf legendarische minuten die de jazz openden naar de breed publiek. (AK)

    • Amanda Kuyper