Geen geld, geen Zwitsers

In Nederland zijn meer Zwitserse horloges in omloop dan flessen Zwitserse wijn. Drie jaar geleden werd hier nog slechts vijfduizend liter naartoe verscheept. Belangrijkste reden: de Zwitsers vinden hun eigen wijn zo lekker dat ze het bijna allemaal zelf opdrinken. En die hoeveelheid is behoorlijk. Per capita drinkt de Zwitser bijna twee keer meer dan de Nederlander: 41,5 liter per jaar.

Nu is de lokale drankzucht niet de enige reden waarom er nauwelijks geëxporteerd wordt. Veel gehoorde klacht uit de wijnbranche is dat Zwitserse wijn niet kan concurreren op de wereldwijnmarkt. Te duur, vooral vanwege de arbeidsintensieve productiemethoden.

Ook de belangrijkste aangeplante druivenrassen spreken niet tot de verbeelding. Waar de wereldwijde wijndrinker zich vooral laaft aan cabernet sauvignon, syrah, chardonnay en sauvignon blanc moeten de Zwitserse wijnbouwers het vooral hebben van pinot noir en gamay voor rood en chasselas (daar fendant geheten)  en Müller-Thurgau voor wit.

Om de wijnindustrie toch enigszins op de mondiale wijnkaart te krijgen, is de Zwitserse regering zelfs overgegaan tot het rooien van chasselas-wijngaarden, met ruim 5200 hectare de onbetwiste nummer één druif (nummer twee Müller-Thurgau: 650 hectare) ten faveure van de veel bekendere sauvignon blanc en chardonnay.

Misschien moeten we daar begrip voor hebben. Op zijn best levert fendant een sympathieke, ongecompliceerde, frisse wijn op. Maar dat zal niet direct tot gedrang aan de kassa’s leiden.

De notitie van Hugh Johnson in zijn Wijngids 2012 dat het ‘de ideale wijn is voor Zwitserse kaasgerechten zoals fondue of raclette’ zal daar evenmin aan bijdragen.

Laatst kreeg ik ook een cornalin te proeven, een curieuze, autochtone druif. ‘De oudste van Zwitserland’, zo meldde het persbericht. Maar of deze tot veel nieuwe fans zal leiden, valt eveneens te betwijfelen.

Wat rood betreft drink ik graag pinot noir van Gantenbein. Een nadeel: ook het bezit van een Zwitserse bankrekening strekt tot aanbeveling. Een flesje doet rond de tachtig euro. Als u het tenminste wordt gegund. Gantenbein werkt louter met inschrijvingen.

Veel ruimer voorradig is een pinot noir 2010 die onder de naam Swiss Valley op mijn proeftafel belandde. Nota bene te koop bij Mitra voor de sympathieke prijs van € 8,99 en op en top pinot. Gul kersenfruit, rijpe pruim, lichte notigheid, een frisse sappigheid en een mild mollig mondgevoel.

Associaties met een Duitse Spätburgunder dienen zich aan. Maar hier en daar klinkt toch ook een Frans accent door. Kortom, echt Zwitsers.

Meer Zwitserse wijnen zijn te koop bij Wine World Holland, een heuse Zwitserland-specialist.

    • Harold Hamersma