De Russen winnen de sneeuwstrijd

In Nederland raken de treinen ontregeld door een beetje natte sneeuw. In Rusland niet. Daar maken ze het spoor sneeuwvrij met zo’n 10.000 man.

Correspondent Rusland

Moskou. „Verwarmde wissels, ja natuurlijk hebben we die”, zegt een van de sneeuwruimers op het Paveljetski-station, die afgelopen weekend het treinspoor in en rond de Russische hoofdstad sneeuwvrij maakten. In drie dagen tijd was er in het westen van Rusland net zo veel sneeuw gevallen als normaal in een maand. „Verder gebruiken we blazers, een soort omgekeerde stofzuigers om de sneeuw mee weg te blazen, takkenbezems en scheppen om de wissels schoon te krijgen.”

En de medewerkers die met emmertjes en doekjes rondlopen op de rails, wat doen die? „Die vetten de wissels in met olie, zodat ze soepel blijven lopen”, roept de man terwijl hij op een schoonmaaktrein springt. Er rijden meer van dit soort locomotiefjes rond. Op sommige staat hun functie. ‘Spoorinvetter’ bijvoorbeeld.

Terwijl op de Russische autowegen het verkeer helemaal vastliep, bleven de treinen gewoon rijden. Niets geen aangepaste dienstregeling, zoals in Nederland. Hoe doen die Russen dat toch?

Voorlichtster Olga Vnoekovskaja van de Russische Spoorwegen laat per mail weten dat alles minutieus is vastgelegd en steeds tijdig wordt voorbereid. Daarvoor bestaat er de speciale „instructie over de voorbereidende werken in de winterperiode en de organisatie van de sneeuwstrijd op het spoor”.

Sneeuwstrijd: het is de officiële term.

En dus was er niks aan de hand, toen de eerste vlokken neerdaalden en drie dagen lang bleven vallen. In vetgedrukte zinnen meldt Vnoekovskaja dat alle treinen op schema hebben gereden. In het zogeheten Oktober-poligoon, dat Moskou en Sint-Petersburg verbindt, hebben meer dan achtduizend mensen rond de klok gewerkt om de sneeuw van 1.740 kilometer spoorlijn af te vegen. Terwijl zich op de parallelle snelweg een file vormde waarin sommige chauffeurs drie etmalen vaststonden, werd op het spoor tussen de hoofdsteden 229,2 duizend kubieke meter sneeuw verwijderd.

Voor de sneeuwstrijd heeft het Russische spoorwegbedrijf een reeks bulldozers, tractors en speciale machines tot zijn beschikking. Wie hun namen hoort – afkortingen – denkt dat het over legervoertuigen gaat. Zo is er de SDP, dat staat voor Sneeuwzuiveraar Dubbelspoor Ploeg. „De SDP kan ophopingen met een diepte tot een meter opruimen bij een snelheid tot 70 kilometer per uur. De breedte van de grijper is 3,18 meter bij gesloten vleugels en 4,95 meter bij geopende”, staat er in de uitleg.

De FRES „heeft twee spiraalvormige snijders in plaats van rechte scheppen, waardoor de mechanismen effectiever functioneren”.

Als dat allemaal niet helpt is er nog de TM-120, een ‘drijvende all-terrain-crawler’, bedoeld voor „transport van mensen, instrumenten en lading, bij het monteren van verschillende modules en aggregaten in situaties waar wegen ontbreken en de doorgang beperkt is.” Het is een brede rupsband met een soort stalen huisje erop: dit heeft meer weg van een tank dan van een auto. Er zitten zelfs bedjes in, voor lange etmalen in het witte niemandsland.

Het moeilijkst was de situatie rondom Moskou, schrijft Vnoekovskaja. Daar lag wel 60 tot 70 centimeter sneeuw op het spoor. Maar met 10.800 mensen en 170 ‘technische eenheden’ (machines), lukte het om 71 duizend kuub sneeuw weg te schuiven.

Pseudomilitaire techniek plus heel veel menskracht. Dat is de truc.

    • Thalia Verkade