ThyssenKrupp heeft last van zwakke bestuurscultuur

De Duitse industrie wordt in veel opzichten door de hele wereld met jaloezie bekeken.

Ironisch genoeg ligt het oudste industrieconcern van het land, ThyssenKrupp, echter al tien jaar in de lappenmand. Het bedrijf heeft een orgie van wanbeheer achter de rug en doet zijn best er weer bovenop te komen.

ThyssenKrupp heeft 9 miljard euro – 110 procent van zijn huidige marktwaarde – verspild aan een mislukte investering in staalfabrieken in Brazilië en de Verenigde Staten. Het bedrijf heeft nu een schuld van 5,3 miljard euro, een last die beperkingen oplegt aan de investeringen in bloeiende activiteiten als de lifttechnologie en de bouw van fabrieken. Er is ook een reeks beschuldigingen geweest van concurrentievervalsing en fraude. En de recessie helpt niet.

Het feit dat ThyssenKrupp tot nu toe heeft weten te overleven, onderstreept de inherente kracht van het concern. Heinrich Hiesinger, de huidige uitvoerend directeur die twee jaar geleden bij Siemens werd weggehaald, heeft goed werk gedaan door de resten bij elkaar te vegen.

Hij heeft onlangs de verlieslijdende divisie voor roestvrij staal tegen een redelijke prijs verkocht. De schuldenlast slinkt en een ambitieus doelmatigheidsprogramma is in gang gezet. Hiesinger heeft besloten de onfortuinlijke Amerikaanse fabrieken te verkopen. Hoewel dat de juiste beslissing is, zal dit op de korte termijn meer financiële pijn met zich meebrengen. ThyssenKrupp heeft geluk als het concern de helft van de boekwaarde van 7 miljard euro kan bedingen voor deze bezittingen.

Hiesingers grootste probleem is de Krupp Stichting, die 25,3 procent van de aandelen in handen heeft en zijn manoeuvreerruimte aanzienlijk beperkt. De stichting, bedoeld om de eenheid van het concern te waarborgen, staat onder leiding van de 99-jarige Berthold Beitz.

Als voormalige vertrouweling van de laatste Krupp probeert hij wanhopig het erfgoed van de familie en de positie van de stichting te beschermen. Hij heeft iedere kapitaaluitbreiding tegengehouden, omdat de stichting het zich niet kan veroorloven daaraan deel te nemen. Hij houdt ook vast aan een continue inkomstenstroom in de vorm van dividend ter financiering van de talloze charitatieve activiteiten van de stichting. Dat doet pijn, omdat veel van die activiteiten verlieslijdend zijn.

Bovendien is Beitz loyaal aan Gerhard Cromme, de president-commissaris van ThyssenKrupp, die het mislukte Amerikaanse avontuur had goedgekeurd. Naar verwachting zal Cromme Beitz opvolgen als voorzitter van de stichting. Zolang de zwakke bestuurscultuur blijft bestaan, moeten beleggers zich zorgen maken.

Breakingviews is een dagelijks financieel commentaar uit het buitenland. Vertaling Menno Grootveld.

    • Olaf Storbeck