Kleur, vorm en wankele kubus

Sol LeWitt. Regie: Chris Teerink. In: 2 bioscopen.

Regelmatig verandert het filmdoek tijdens het kijken naar het simpelweg Sol LeWitt geheten portret van de Amerikaanse kunstenaar in een Sol LeWitt. Geen reproductie, geen afbeelding, geen gefilmd schilderij, maar een soort filmische manifestatie van de grote kleurvlakken, wankele kubussen en geometrische vormen waarmee de Amerikaanse minimalist en conceptualist bekend werd. In zijn werk en filosofie staat het idee centraal, niet per se de uitvoering ervan. Desondanks moest ex-curator Flip Bool eind jaren negentig met grote schrik constateren dat een beroemd werk van LeWitt voor het museum na een verbouwing was weggewist. Ook LeWitt, die in 2007 overleed, was daar niet over te spreken. Natuurlijk gaat het om het idee van het werk, en het werk van het idee, maar het bestaan ervan doen er wel degelijk toe, vertelde hij destijds.

Die gedachte vormt de achtergrond bij de documentaire die Chris Teerink maakte bij het installeren van Walldrawing #801: Spiral uit 1996 in het Bonnefantenmuseum. Een witte spiraal op een zwarte achtergrond waarin je ogen verdwalen: magnifiek gezichtsbedrog. Documentaire Sol LeWitt toont je soms iets van zijn werk dat je eigen blik ontsnapt.

    • Dana Linssen