Brieven

Met dat boek draait Stapel ons nogmaals een loer

Op de dag dat de commissie-Levelt verslag deed van de verregaande fraude van Diederik Stapel, kwam deze frauderende wetenschapper met een dertig seconden durende verontschuldiging. Emotieloos en onpersoonlijk las hij zijn mea culpa op vanaf een velletje papier. De rest van het interview was een verkapte aankondiging dat hij zijn persoonlijke verhaal zal uitgeven als boek. Mijn complimenten voor deze uitgekookte pr-stunt, zo vlak voor de feestdagen.

Deze man heeft lef. Hiervoor betalen wij welwillend de prijs. Elke aan dat boek gespendeerde euro verdwijnt in Stapels zakken. Er is maar een kleine kans dat we ooit nog iets terugzien van dat geld; strafrechtelijke vervolging is lastig in dit soort gevallen. De economische prijs wekt evenwel niet de meeste zorg. Met elk verkocht boek wordt het plegen van fraude beloond. Elk verkocht boek is een moreel verlies voor onze maatschappij.

Wetenschap is mensenwerk, met ethische en morele grenzen. Net als in het echte leven kunnen deze grenzen ter eigen gewin opgerekt en overschreden worden. Wetenschappers staan niet sterker in hun schoenen dan anderen. Een maatschappelijk debat over de omgang met deze ethische en morele grenzen is gebaat bij openheid.

Kan Stapels verhaal zinvolle inzichten verschaffen? Een maatschappelijk debat dient gevoerd te worden met oprechte wetenschappers, niet op grond van het verhaal van een oplichter die zijn oudedagsvoorziening wil veiligstellen.

Wino Wijnen

Onderzoeker in opleiding

    • Wino Wijnen