Brieven & Tweets

Dit is de brievenpagina van NRC Handelsblad. U bent van harte uitgenodigd om bij te dragen aan deze pagina. Stuur een brief naar opinie@nrc.nl, of richt een tweet aan @nrc_opinie.

Baudet ontkent zelf een historische gebeurtenis

Thierry Baudet lult in zijn column ‘Je moet kunnen beledigen of spotten’ uit zijn nek (Opinie, 30 november). Hij heeft het over „een Belgische politicus die tot tien jaar onverkiesbaarheid werd veroordeeld voor pamfletten waarin werd gewaarschuwd voor ‘de gevaren van de veroveringslustige islam’”.

Die politicus, Frans Wymeersch, was bij de afgelopen verkiezingen in mijn geboortestad Sint-Niklaas eens te meer lijsttrekker voor Vlaams Belang (VB). Hij werd in juni van dit jaar in eerste aanleg inderdaad veroordeeld. Maar dan wel voor een manifeste leugen. Grootschalige grafschennis werd door de lokale afdeling van VB toegedicht aan „allochtone jongeren”. De feiten bleken snel anders. Toen Wymeersch net zo lief een rectificatie weigerde te publiceren, werd hij als verantwoordelijke uitgever van het lasterpamflet voor de rechtbank gedaagd. Zoals het hoort in een rechtstaat werd zijn veroordeling opgeschort omdat hij in beroep is gegaan.

Het is me een raadsel waarom een jurist en historicus als Baudet de klaagpropaganda van extreem-rechts verkiest boven het zelf controleren van feiten. Maar goed, hij had het dan ook over „het ontkennen van historische gebeurtenissen – zelfs dat moeten kunnen!”. Hij is er alvast zelf aan begonnen.

Tom Lanoye

Kaapstad

Staak alle hulp aan het door Hamas bezette Gaza

De twintigste-eeuwse geschiedenis van Gaza begint met het bezoek van de Britse staatssecretaris Churchill (Koloniën). De menigte verwelkomde hem met de leus „vermoord de Joden, snijd hun de keel door”.

In 1922 verleende de Volkerenbond – de voorloper van de Verenigde Naties – Joden het recht op een national home in het Britse mandaatgebied Palestina, gelegen tussen de Jordaan en Middellandse Zee.

Politiek is 1948 van belang, met de Egyptische verovering en bezetting van Gaza en de benoeming van de nazi Amin al-Hoesseini tot president van de Algemene Palestijnse Regering. Deze werd snel erkend door Egypte, Syrië, Libanon, Irak, Saoedi-Arabië en Jemen.

In 2005 trok Israël zich onvoorwaardelijk en volledig terug uit Gaza. Synagoges werden in brand gestoken. Nu is Gaza pas echt bezet, door Hamas. Alle verkiezingen zijn afgeschaft. Vrijheden – van meningsuiting, godsdienst, seksuele geaardheid – zijn afgeschaft, evenals onafhankelijke rechtspraak. Gehandhaafd zijn de doodstraf en standrechtelijke executies.

Hamas’ viervoudige weigeringen – erkenning van Israël, afzweren van terreur, respecteren van grenzen, respecteren van afspraken tussen de Palestijnse Autoriteit en Israël – vormen evenzoveel schendingen van het internationale recht. Hamas’ beschietingen van burgerdoelen, plaatsing van munitiedepots en raketlanceerinstallaties in bewoond gebied en het gebruik van eigen bevolking als menselijk schild vormen schendingen van het oorlogsrecht.

Verenigde Naties, Europese Unie en Arabische Liga doen er goed aan om alle hulp aan Gaza te staken en Hamas voor het internationaal gerechtshof te dagen.

Dan Cohen

Federatie Nederlandse Zionisten

Trein uit Den Haag moet goed aansluiten op Fyra

De klachten uit Den Haag over het verdwijnen van de Beneluxtrein komen wat laat (Brieven, 27 november). Dit was al jaren bekend. Wel zou NS moeite kunnen doen om de Haagse reizigers tegemoet te komen. Laat bijvoorbeeld een speciale ‘Fyralink’ rijden tussen Den Haag Centraal en Rotterdam Centraal, die soepel langszij komt op hetzelfde perron van de Fyra, en hiermee een goede aansluiting biedt. Hier heeft NS nog niet aan gedacht. Sterker nog, de nieuwe dienstregeling lijkt expres Hagenaars te pesten. Vanuit Den Haag moet je in Rotterdam ook nog eens – in vijf minuten! – van perron veranderen, van spoor zes naar spoor vier. Dit kan beter.

Fabio Poelhekke

Parrega

Die zakkenvullerij in het onderwijs was al bekend

Uit het rapport over de bestuurlijke gang van zaken bij het scholenconglomeraat Amarantis blijkt verbazing en ergernis bij de onderzoekers over de ongegeneerde zakkenvullerij van de bestuurlijke top (NRC Handelsblad, 3 december). Deze verbazing valt te verklaren doordat de onderzoekers van buiten het onderwijs komen.

Zo hekelt de commissie het feit dat voormalig bestuursvoorzitter Leo Lenssen van het Amsterdamse roc ASA (nu onderdeel van Amarantis), in 2004 terugtrad, maar „tot in 2010 met behoud van volledige bezoldiging en secundaire voorwaarden aanbleef als adviseur [...] terwijl door hem vanaf begin 2007 weinig tot geen werkzaamheden voor Amarantis zijn verricht”.

Op 1 november 2006 werd Lenssen benoemd tot lector bij Inholland, de hogeschool die geleid werd door Jos Elbers. Lenssens leeropdracht luidde ‘maatschappelijk ondernemerschap’.

Misschien heeft Elbers de kunst van het maatschappelijk ondernemen afgekeken van zijn nieuwe lector. Toen Elbers in augustus 2007 de hogeschool verliet, bleef hij tot 2010 als adviseur op de loonlijst staan van zijn vroegere werkgever, voor bedragen variërend van 112.500 tot 178.800 euro per jaar.

Elbers was ook nog lid van de raad van toezicht van het Rotterdamse Albeda College (50 vestigingen, 20.000 studenten). Hier maakte hij deel uit van de ‘remuneratiecommissie’. In gewoon Nederlands: de commissie die de salarissen van de bestuurders vaststelt.

Ook de reactie van de tegenwoordige minister roept een déjà vu op. Minister Bussemaker (Onderwijs, PvdA) noemt het „schokkend en onthutsend”. Toenmalig staatssecretaris Zijlstra (Onderwijs, VVD) vond het „verbijsterend”.

Leo Prick

Amsterdam

Onderzoekjes van Stapel zijn schadelijk geweest

In alle berichtgeving over Diederik Stapel ontbreekt het gegeven dat de maatschappij is beïnvloed door het onderzoek van Stapel en zijn collega’s. Juist de sociale psychologie kan snel vertaald worden naar beleid en wetgeving. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Stapel en zijn collega’s hun werk plaatsten in een zoektocht naar een betere wereld, of hún betere wereld. Indirect bedreven ze hiermee politiek.

Stapel c.s. deden hun werk in een bewogen periode in de Nederlandse politiek. De revolte van Pim Fortuyn maakte een ernstige inbreuk op de dromen van vele wereldverbeteraars. De wetenschap kreeg zware klappen te verduren, juist omdat universiteiten vaak een bron zijn van maatschappijvernieuwing. In de Nederlandse samenleving is wantrouwen ontstaan over de wetenschap. De afgelopen jaren is dit wantrouwen verder gevoed, door politici van vooral VVD-, SP-, LPF- en PVV-huize.

Onderzoek was verdacht. Nu blijkt: terecht, in elk geval wat betreft de sociale psychologie, die een instrument werd om een droom te realiseren.

Het mooiste voorbeeld is van professor Roos Vonk. Zij nagelde met behulp van onderzoek van Stapel de veehouderij aan de schandpaal; ze was voorzitter van Wakker Dier.

Het valt mij op dat NRC Handelsblad geen aandacht heeft geschonken aan deze effecten van Diederik Stapel c.s. Ik stel voor dat het kabinet – en niet de universiteiten – de impact van Stapel c.s. op de samenleving nader onderzoeken, niet om de wetenschap te ondergraven, maar juist om haar maatschappelijke positie te hervinden.

Roelf P. de Boer

Agrarisch adviseur, De Steeg

    • Tom Lanoye
    • Dan Cohen
    • Leo Prick
    • Fabio Poelhekke
    • de Boer
    • Roelf P