SoepSenseo bijna af

Zo goed als verse automatensoep in zakken

Hij is nog hypergeheim, maar hij doet het. De soepSenseo. „Er is een goed werkend concept”, verraadt een lezer die er meer van weet maar meer niet zeggen kan. Aanleiding tot lekken was een stukje op deze plek over soep, waarin een nieuwe soepautomaat ter sprake kwam. Een automaat, bedoeld voor scholen en bedrijven. Beter soep dan snoep.

De soepSenseo is iets anders. Hij is voor thuis en ik heb hem bedacht. Knap en creatief denken was er niet voor nodig en waarschijnlijk is hij ongeveer gelijktijdig door honderden mensen bedacht die het koffieapparaat zagen. Er komt warme koffie uit. Over de kwaliteit werd en wordt verschillend gedacht. Wie het bocht vond kwam er vanzelf op: soep zou beter zijn geweest.

De Senseo-ontwerpers die ik jaren geleden al het idee aan de hand deed, keken me glazig aan. Ze waren in de ban van koffie en verblind door het enorme verkoopsucces van hun kromme koffiezetter. Het bleef lang stil. Tot ik in Wageningen hoorde dat gewerkt wordt aan ontwikkeling van smakelijke ingrediënten voor een huiselijke soepmachine. En nu laat een lezer weten dat een machineontwerper er in het grootste geheim aan bezig is. En dat het prototype het doet.

Het zal eens tijd worden.

Al ver voor de ontwikkeling van Cup-a-Soup (vies) en pakjessoepen van Knorr (zijn erg lekkere bij) zijn er in Azië, vooral in Japan, weergaloos goede instant soepen gemaakt. Prima om op te lossen in een pannetje heet water. Maar zo’n zakje prachtig gedroogd spul, met diersoorten in poedervorm en gedroogde groenten, kruiden en zeewier, vraagt als ware, net als het koffiepadje, om een slimme machine. Druk op een knop en soep. Zo gaat het ook bij de nieuwe automaat voor overblijflokalen en kantines. Maar die wordt gevuld met natte soep. Geen poeders. De soep gaat in de fabriek in een plastic zak en wordt daarna in de verpakking gekookt. Het moet op verse soep lijken.

De fabrikant stuurde drie zakken automatensoep om te bewijzen dat het hen menens is: zo goed als vers. Maar het niet representatieve eenpersoons proefpanel schrikt er van. Neem de ‘romige tomatensoep met mascarpone en zongedroogde tomaten’. Als het al interessant is dat tomaten in de zon gedroogd zijn, blijft er van de zon niets over in de soep. Muf. En mascarpone? Blind zou nog de fijnste fijnproever het niet kunnen raden. Op zijn best lijkt de tomatensoep op de rode soepen zoals ze overal langs de weg te koop zijn. Het is verontrustend. Automaten die beter zijn dan de soep die er uit komt, daar schieten we niets mee op. Felle mening: voor de aanstaande slimme soepSenseo moeten eerst en vooral puike poeders worden gecreëerd.

    • Wouter Klootwijk