Overal loert de sint met zijn rommelpieten

Sinterklaas zorgt voor een hoop stress bij ouders. En dus bij kinderen. Hou het klein, ga terug naar de eenvoud, zeggen de pedagogen.

Rotterdam, 29-11-2012. Sinterklaas kunstwerkjes van de leerlingen van de Nieuwe Park Rozenburg School in Rotterdam. Foto: Leo van Velzen.

Leonilde Duarte Lopes heeft een haat/liefdeverhouding met Sinterklaas. Als ze met haar kinderen naar de aankomst van Sinterklaas gaat, klopt ook haar hart sneller. Maar het bombardement van sinterklaascadeaus, de stress, de hulpsinterklazen die overal opduiken, de verlanglijsten met extreem dure spullen die de kinderen op televisie hebben gezien – dat staat haar tegen.

November en december zijn stressmaanden. En Sinterklaas is voor veel ouders de grootste stressfactor. Kinderen stuiteren drie weken lang rond, opgejut door het Sinterklaasjournaal, waarin de boot met pakjes altijd de verkeerde kant op vaart, en andere televisieprogramma’s rond de sint. Rommelpieten die klaslokalen ondersteboven zetten, hockey- en voetbalverenigingen die óók een sint binnenhalen, om van de speeltuinen en winkelcentra niet te spreken.

Sinterklaas is overal.

En dat is eng voor kinderen, want je kunt hem overal tegenkomen. Juffrouw Esther de Koning, groep 1 en 2, hoort van ouders dat de kinderen slecht slapen. En ze merkt zelf dat ze erg druk zijn. Er is veel ruimte voor het feest op de Nieuwe Park Rozenburgschool in Rotterdam, maar ze probeert de opwinding in te dammen. „We spreken over wat we voelen. Kriebels in je buik. Kippevel. Geen trek in eten.”

Leonilde Duarte Lopes, moeder van vier kinderen, probeerde de schoencadeautjes klein te houden. Ze kocht voor de jongste twee, een tweeling van 5, ieder een pietenpakje. Twee keer in de week mochten ze hun schoen zetten. Het plan was: de ene keer dat jasje erin, de andere keer de muts. Op 4 december zouden ze het pakje compleet hebben. „Je had de teleurstelling op hun gezichtjes moeten zien”, zegt Duarte Lopes. „Dát hadden ze niet gevraagd.”

Ze herinnert zich dat niet van vroeger. Ze groeide op in de Rotterdamse wijk Spangen. Sinterklaas was een hoogtepunt in een leven dat veel minder prikkels kende dan de kinderlevens nu. Het mandarijntje in de schoen en de glimmende chocolademuis waren bijzonder.

Dat is precies wat pedagoog Emmeliek Boost van Opvoeddesk adviseert: denk aan het sinterklaasfeest dat je vroeger zelf vierde en vier het nu op die manier. Geef geen grote cadeaus als de schoen is gezet, maar iets kleins, dat gewoon in de schoen past. Met een persoonlijk briefje van Sint erbij. Niet elke dag, maar maximaal twee keer per week. Het is lastig om met andere ouders afspraken te maken, maar het blijft gek als het ene kind een Wii in zijn schoen vindt en het andere kind een chocolademuis.

„Kijk, oké, naar het sinterklaasjournaal”, zegt Emmeliek Boost. „Basisscholen gaan daar vaak in de klas op door – maar laat de televisie verder uit. Kinderen worden gek van het bombardement van sinterklazen en pieten die er steeds weer anders uitzien. Sinterklaas moet een legende blijven. Hou het klein, ga terug naar de eenvoud.”

Makkelijker gezegd dan gedaan, snuift Duarte Lopes. De pepernoten liggen direct na de zomervakantie al in de winkel. Zij heeft besloten dat de tweeling volgend jaar weet dat Sinterklaas niet echt bestaat. Dan wordt het makkelijk om uit te leggen dat er een einde aan de wensenlijst is.

Pedagoog Bart Levering zou dát nou weer jammer vinden. „Een beetje spanning, hoort erbij. We zingen niet voor niets Vol verwachting klopt ons hart. Het is heel mooi als kinderen zelf langzaam het geheim van Sinterklaas ontrafelen.”

Hij vindt de sinterklaastijd een mooie oefening voor ouders om met opgefokte en opgewonden kinderen om te gaan. „Kinderen nemen de stress van de ouders over.”

Hou het beperkt. Er is nu nog tijd een paar cadeaus niet te kopen. Of anders in de kast te laten, adviseert Boost. En als dat niet lukt, dan kan de kerststress met die regel in het achterhoofd worden ingedamd: Dus gewoon een groene boom (geen rode of blauwe) en gewoon de versieringen van vorig jaar. Géén megakerstdiners.

Juf Cindy van Schie, groep 1 op de Vierambachtschool in Rotterdam, vindt Sinterklaas heel gezellig, maar kijkt ook uit naar Kerst. Je gaat van de rommel in de rust, zegt ze. „In de kersttijd kan je een rustig muziekje aan zetten. Er is een kerstboom. Er gebeuren geen onverwachte dingen. Kinderen vinden dat óók heel prettig.”