‘Schoonheid komt van je tandenborstel’

La Parisienne, de stijlgids van Ines de la Fressange, is verschenen in vijftien talen. ‘De best geklede vrouwen zijn niet de rijkste of de modieuste vrouwen.’

Ines de la Fressange: „In een strakke jurk met een diep decolleté zie ik eruit als een sok.”

Ontelbaar veel vrouwen staan elke dag weer voor hun overvolle kledingkast en hebben het gevoel dat ze niets hebben om aan te trekken. „En”, zegt Ines de la Fressange, „dat klopt.”

De la Fressange (55) schreef een boek voor al die vrouwen: La Parisienne, een gids die de weg wijst naar de sportief-elegant-stoere, ogenschijnlijk ongekunstelde stijl die kenmerkend is voor vrouwen uit Parijs, niet het minst De la Fressange zelf. „Overal op de wereld kom je elegante vrouwen tegen”, zegt ze. „Maar in Parijs lukt het ook vrouwen die niet zoveel te besteden hebben om een leuke look te hebben. Als je mensen ziet in joggingpakken, weet je dat je niet in Parijs bent.” Het boek is een groot succes: sinds het twee jaar geleden in Frankrijk verscheen, zijn er zo’n 650.000 exemplaren van verkocht, en het is inmiddels in vijftien talen verkrijgbaar, ook in het Nederlands.

Het kantoor van Ines de la Fressange zit bovenin de Parijse flagshipstore van Roger Vivier, een chic Frans schoenenmerk. Het is een vrolijke kamer met een zithoek, planken vol bric-à-brac en roze wanden waar van alles aanhangt, behalve foto’s van haarzelf. „Je moet niet kijken naar hoe je er vroeger uitzag. Daar word je alleen maar somber van.”

De la Fressange, dochter van een Franse aristocraat en een Argentijns model, begon in de jaren zeventig te werken als model. In de jaren tachtig was ze de favoriet van Karl Lagerfeld, die toen net was begonnen bij Chanel. In 1989 werd ze gekozen tot ‘Marianne’, de mascotte van Frankrijk, reden waarom Lagerfeld met haar brak; hij vond dat burgerlijk (het is weer bijgelegd).

Nog steeds poseert ze incidenteel, bijvoorbeeld voor L’Oréal. Maar vooral werkt ze tegenwoordig voor Roger Vivier, alsook voor Schiaparelli, een modemerk dat binnenkort voor het eerst in bijna zestig jaar met nieuwe collecties komt, en dat net als Roger Vivier nu in handen is van schoenen- en tassenmerk Tod’s. Ambassadeur , is de officiële naam van haar functie . „Eigenlijk ben ik consultant, maar dat klinkt minder leuk. Ik bemoei me met de strategie, de lookbooks, evenementen. Ik ben de enige in het bedrijf die Vivier nog heeft gekend, dus ik kan roepen: ‘Oh, dat zou hij heel anders hebben gedaan!’”

De la Fressange is beeldschoon, lang (1 meter 81) en zeer slank. Haar korte haar is zo geknipt dat het, hoe ze haar hand er ook doorheen haalt, altijd perfect terugvalt.

Voor u is het makkelijk om stijl te hebben.

„Het is waar: ik heb veel ervaring met mode. En ik heb veel gratis gekregen; bij Chanel kon ik uitzoeken wat ik wilde. Maar in mijn gids beweer ik het tegenovergestelde: je hebt niet veel nodig, maar wel de goede dingen. De best geklede vrouwen zijn niet de rijkste of de modieuste vrouwen. Kijk maar naar al die actrices op de rode loper of op de eerste rij bij modeshows: je ziet dat ze de kleding de avond van tevoren opgestuurd hebben gekregen. Ze verliezen hun persoonlijkheid.

„De iconen naar wie iedereen steeds terugkeert zijn Katherine Hepburn, Audrey Hepburn, Greta Garbo. Die kleedden zich behoorlijk casual. Zelfs als je je dure kleren kunt veroorloven, moet je die mixen met een T-shirt, een spijkerbroek, een leren jack. Vrouwen die designermode kopen, vergeten dat vaak.”

De la Fressange draagt schoenen van Roger Vivier, maar, zegt ze, verder nooit luxemerken. Het geruite colbertje dat ze vandaag aanheeft vond ze op de jongensafdeling, haar skinny jeans kostte 30 euro. „ Ik heb er een stukje afgeknipt, zodat ie boven de enkel komt. Mensen komen niet op het idee om zoiets te te doen. En tijdschriften vertellen het niet. ”

Wat ik eigenlijk bedoelde: met uw uiterlijk kunt u alles dragen.

„In een strakke jurk met een diep decolleté zie ik eruit als een sok. Je moet weten wat je staat en wat niet . Maar vrouwen hebben geen zin om een marineblauwe trui met een V-hals of een paar mooie loafers te kopen – dingen die iedereen flatteren, en die je elke dag aankunt. Vrouwen willen in amusante kleren lopen. Daar heb je niks aan, als je naar je werk moet. En Coco Chanel zei al: je moet amusant zijn door de dingen die je zegt, niet door de dingen die je draagt. Tenzij je in een circus werk natuurlijk.”

Slank zijn helpt natuurlijk wel.

„Als je aan vrouwen vraagt hoeveel ze te zwaar zijn, dan zeggen ze altijd: drie of vier kilo. Iedereen kan drie of vier kilo afvallen. Maar de meeste vrouwen hebben geen zin om dingen te laten staan.”

U bent een voorstander van mannenkleren voor vrouwen.

„Mannenkleren zijn vaak van betere kwaliteit. En een mannenoverhemd staat soms beter. Je wordt er echt niet meteen mannelijk van; een mannenochtendjas kan heel sexy zijn bij een vrouw. De laatste tijd lijkt het wel of je eruit moet zien als een prostituee uit de jaren zeventig om sexy te zijn. Maar als je aan een man vraagt wat hij sexy vindt, zegt hij nooit: hakken van 25 centimeter. Het is meer hoe een vrouw haar eigen nek aanraakt, of dat ze eet als ze honger heeft.

„Overigens haat ik het als mensen zeggen: schoonheid komt van binnenuit. Kom op! Schoonheid komt van je tandenborstel, je shampoo en je make-up. Het kost mij een hoop tijd om eruit te zien alsof ik niks op heb.”

Vóór haar stijlgids publiceerde De la Fressange een boek over de modellenwereld „Zoveel meisjes dromen ervan model te zijn. Maar ik heb het altijd een saai beroep gevonden. Iedereen op de set – de fotograaf, de stylist, de visagist – deed voor mijn gevoel iets creatiefs , behalve ik. Ik dacht in het begin dat het tijdelijk zou zijn, en dat ik zou kunnen blijven studeren. Al begreep ik wel dat het bijzonder was dat ik zo gemakkelijk zoveel geld kon verdienen. Maar alles wat ik daarna heb gedaan was tien keer zo interessant.

„Je kunt de beslissing om model te worden ook niet zelf nemen. Het is geen roeping. Het wordt voor je beslist. Als je niet voortdurend op straat wordt aangesproken, zit het er niet in.”

Haar oudste dochter, Nine, die net zo adembenemend mooi is als haar moeder, poseert in het boek in typisch Parijse combinaties. Wordt zij vaak benaderd?

Elke dag belt er wel iemand, zegt De la Fressange. „Ze is nu 18, en ze heeft na het boek nog een keer geposeerd, voor het parfum van Bottega Veneta. Ze begreep dat als ze nog een keer ja zou zeggen, het gedaan zou zijn met school. Ze is heel serieus. Mijn jongste is dol op kleren en is een aantal keer gefotografeerd voor een kindermerk, maar toen ze haar de vierde keer vroegen, had ze geen zin meer. Ik ben ben blij dat ze het allebei hebben geprobeerd. Nu is de droom tenminste weg.”

Voor iemand die niet van poseren houdt, doet u het nog best vaak.

„Als je eenmaal model bent, blijf je dat altijd. Soms denk ik dat ik alleen een interview heb, maar dan worden voor de foto’s allerlei kleren meegenomen, en is het weer gewoon een modeshoot. Ik moet wel zeggen: de foto’s voor L’Oréal zijn erg leuk. Ze laten wat rimpels zien, het haar wordt niet te veel gedaan. Je ziet een vrouw van in de vijftig, en hoe vaak kom je dat nou tegen in modebladen?”

L’Oréal is een paar keer stevig op de vingers getikt vanwege te veel retoucheren.

„Dat was vroeger! Maar ze laten me natuurlijk niet op m’n slechtst zien in een advertentie. Ik ben geen tiener meer, maar ik zie er ook niet uit als een grootmoeder.”

Vrouwen van uw leeftijd blijven vaak hangen in een stijl van vroeger. Hoe komt dat, denkt u ?

„Misschien is het de overgang, of het komt doordat de kinderen het huis uit zijn. Maar als je niet meer geïnteresseerd bent in nieuwe dingen, word je oud. Het is net als met die mensen die mopperen op Facebook en Twitter. Je moet met je tijd meegaan, de mode blijven volgen. Vrouwen denken dat alles vanzelf wel weer terugkomt, maar het is nooit hetzelfde. Jasjes zijn nu smaller en korter dan vroeger.

„Ik moet wel toegeven: mode wordt lastiger, zeker als je dochters hebt. Je mag er van hen niet zo bijlopen als zij. Ik moet bijvoorbeeld erg letten op wat voor badpak ik draag.”

    • Milou van Rossum