In Gaza won ook Iran

Victorie! Al duurde de oorlog in Gaza slechts acht dagen, voor de Iraanse media hebben niet alleen de Palestijnen, maar ook de Iraniërs gewonnen. De staatstelevisie laat het ene na de andere parlementslid aan het woord die allemaal hetzelfde zeggen: zonder ons, de islamitische republiek, was het de Palestijnen niet gelukt om Israël te weerstaan.

Alsof God het zelf had gewild, hing Teheran voor de Israëlische aanval al vol met grote billboards ter ere van de eerste herdenking een jaar na de mysterieuze dood van de ‘vader’ van het Iraanse rakettenprogramma. Naast het portret van general Hassan Tehrani-Moghdam was een afbeelding van een grote raket gephotoshopt. ‘Bestemming Tel Aviv’ stond eronder.

Waar Hamas zich nog wat op de vlakte houdt, geeft de andere gewapende groep in de Gazastrook, de Islamitische Jihad, ronduit toe dat iedereen in de kuststrook zijn raketten van de Iraniërs krijgt. Waar of niet, de Iraniërs onderstrepen graag dat waar de Arabieren hun petrodollars geven, ‘hun’ wapens op de grond uiteindelijk het verschil maken.

„De aanvallen met Iraanse raketten op Tel Aviv en Jeruzalem moeten de alarmbellen doen rinkelen bij de Zionisten”, schrijft de staatskrant Keyhan opgetogen over de Farj-3 en Farj-5 raketten die of de Gazastrook zijn inge smokkeld, of naar Iraans ontwerp daar zijn gefabriceerd.

„Onze relatie met Hamas gaat terug tot de jaren 90, en de aanwezigheid van onze raketten in Gaza moet een herinnering zijn dat Iran en Hamas elkaar nooit hebben losgelaten.”

Want dat is een ander onderdeel van de ‘overwinning’ in Gaza. Volgens Iraanse analisten is daarmee ook een breuk met Hamas over de Iraanse steun voor de Syrische president Bashar al-Assad gelijmd.

Dit jaar vertok Hamas met veel bombarie uit Damascus waar de Palestijnen twee decennia kantoor hielden. Voor Iran was dat een politieke klap omdat Hamas en ook Syrië deel uitmaken van de ‘As van het verzet’, zoals Iran zijn bescheiden regionale coalitie – waar ook de Libanese Hezbollah deel van uitmaakt – noemt.

„Alles is vergeven en vergeten”, zegt Hamid-Reza Taraghi, een invloedrijke politicus. „Het is nu duidelijk dat Hamas en Iran één zijn.”

Want al voor de Israelische aanval was het duidelijk dat machtsrelaties aan het veranderen zijn in het Midden-Oosten. Na de Arabische opstanden in 2011 waarbij meer islam-georiënteerde partijen aan de macht kwamen, strijden er opeens meer landen om de gunst van de Palestijnen. Buurland Egypte is assertiever onder Moslimbroeder-president Morsi en de emir van Qatar was vlak voor de Israëlische aanval nog in Gaza op bezoek geweest, waar hij kwistig met gasgeld rondstrooide.

Het Iraanse persbureau Fars, dat bekend is vanwege zijn wilde scoops, berichtte na de liquidatie van Hamasgeneraal Ahmad Jabari, dat er in de cadeaus van de emir (gouden pennen) Israëlische zenders verstopt zaten. Kortom, de emir, die toch al vaak door Iraanse kranten als Amerikaanse zetbaas in de regio wordt afgeschilderd, zat in het complot.

De Gaza-oorlog heeft alle twijfels weer weggenomen en de regio weer een beetje simpeler gemaakt, zo werd tijdens het vrijdaggebed gezegd. „Iedereen die tegen Syrië is, is voor de Zionisten en tegen Gaza”, zei ayatollah Mahmoud Emami Kashani. „De Gaza-oorlog heeft alles duidelijk gemaakt.”

Thomas Erdbrink

    • Thomas Erdbrink