Obama kan via infrastructuur begrotingsdeal smeden

Het kan niet lang meer duren voordat de Democraten zullen beginnen over economische stimuleringsmaatregelen bij de onderhandelingen om de Amerikaanse overheidsfinanciën gezond te maken.

Tactisch gezien kan het een handige zet zijn bij de besprekingen met de Republikeinen. Het probleem is echter dat de meesten van hen stimulering beschouwen als verspilling.

Toch is er een manier voor het Witte Huis om de twee zijden bij elkaar te brengen, namelijk door te appelleren aan de weerzin bij beide partijen tegen slechte wegen, instortende bruggen en ontoereikende bescherming tegen de zee. Noem het een argument van infrastructurele verbetering.

Politici van beide zijden beklagen zich terecht over de jammerlijke staat van de nationale infrastructuur. Een voorstel van het Witte Huis om een infrastructuurbank op te richten sneuvelde vorig jaar wegens onenigheid over de beste manier om het (achterstallig) onderhoud aan te pakken.

Sinds de verkiezingen en de orkaan Sandy kan president Obama het zich echter veroorloven om infrastructuur opnieuw op de agenda te zetten. Steun van de kiezers geeft hem wind in de rug, terwijl de toenadering van Republikeinen als Chris Christie, de gouverneur van New Jersey en een criticus tijdens de eerste termijn van Obama, aangeeft dat loyaliteiten verschuiven. Juist in diens kuststaat richtte de storm Sandy grote schade aan.

Het prijskaartje van de storm werpt ook een nieuw licht op infrastructurele uitgaven. New York en New Jersey kunnen de federale regering samen vragen om meer dan 60 miljard dollar om de kosten op te vangen. Om dat cijfer in verband te plaatsen: de jaarlijkse opbrengst van voorgestelde belastingverhogingen voor rijke Amerikanen – een politieke splijtzwam bij de begrotingsonderhandelingen – zou slechts de helft van die kosten dekken.

Dergelijke cijfers moeten wel aanzetten tot toenadering. De bouw van een barrière om zuidelijk Manhattan te beschermen tegen de zee, zou bijvoorbeeld 10 miljard dollar kosten, maar dat zou op termijn ruimschoots worden terugverdiend doordat schade dan wordt vermeden.

Bovendien kan het uit tactisch oogpunt slim zijn om stimuleringsmaatregelen op de agenda te zetten. Het is immers altijd makkelijker om te onderhandelen als er meer te halen en te vergeven is. De Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, John Boehner, heeft dat begrepen. Hij stelde de afschaffing van Obamacare voor als voorwaarde voor instemming van de Republikeinen met verhoging van belastinginkomsten.

Obama, die mogelijk concessies zal moeten doen op het gebied van uitkeringen om tot een akkoord te komen, kan meer variabelen gebruiken bij de onderhandelingen. Stimulering mag voor de meeste Republikeinen een vies woord zijn, maar met een infrastructurele draai zullen ze het wellicht toch accepteren.

Breakingviews is een dagelijks commentaar vanuit de City in Londen. Vertaling Frank Kuin