Eli heeft het nooit koud, en is al jaren twaalf

Scene uit de film Let the Right One In (2009) Foto: Cinema Delicatessen

Let the right one in (Tomas Alfredson, 2008)Canvas, 20.40 – 22.30 uur

De bijna dertienjarige Oskar woont anno 1982 met zijn gescheiden moeder in een grauwe, besneeuwde buitenwijk in Zweden. Desolater kan het bijna niet. Het is hartje winter en de met een bloempotkapsel getooide Oskar wordt op school stelselmatig gepest. Alleen in zijn verbeelding neemt hij wraak. Het levert een mooie scène op als Oskar ’s avonds laat op het verlaten speelterrein voor de deprimerende flatgebouwen met zijn mes een boom aanvalt en doet alsof het zijn bullebak is. Daar ontmoet hij voor het eerst zijn bleke buurmeisje Eli. Ondanks de koude winteravond is zijn dun gekleed. Ook loopt zij opvallend vaak op blote voeten door de sneeuw. Zij zegt dat zij het niet koud heeft en als Oskar naar haar leeftijd vraagt, antwoordt ze dat ze al heel lang twaalf is. Eli is een heel bijzonder meisje, zoveel is duidelijk.

De Zweedse film Let the right one in laat zien dat het nog steeds mogelijk is een uitgekauwd genre een nieuwe draai te geven. De genreaanduiding ‘vampierfilm’ is hier een rookgordijn. Hoewel er een vampier in zit, wat bloed en een zelfontbranding draait de wereldwijd zeer positief ontvangen film, die inmiddels in Amerika al tot een remake leidde, eigenlijk om iets heel anders. Het gaat regisseur Tomas Alfredson om de schuchtere toenadering tussen twee eenzame buitenbeentjes. Daarin schuilt de ontroering die de film oproept.