De staat Palestina

Het is vrijwel zeker dat de Palestijnen vanavond een belangrijk diplomatiek succes boeken. Aangenomen mag worden dat een grote meerderheid in de Verenigde Naties voor een resolutie zal stemmen om de Palestijnen de status van ‘staat die geen lid is’ te geven. Indirect is dat een erkenning van Palestina als zelfstandige staat.

Een volwaardig lidmaatschap van de VN zit er voor de Palestijnen niet in, omdat een dergelijk voorstel door de Veiligheidsraad moet worden goedgekeurd en daar zou stuiten op een veto van de Verenigde Staten.

De VS behoren, net als Israël, ook tot de geharnaste tegenstanders van de resolutie die vanavond in stemming komt, maar voor ‘promotie’ van Palestina naar de categorie van non-member state – alleen het Vaticaan heeft nu die status – volstaat een besluit van de Algemene Vergadering van VN. Nu hebben de Palestijnen slechts een waarnemersstatus als ‘internationale organisatie’.

In wezen geven de VN uitvoering aan een opvatting die zij er al sinds 1947 op nahouden: dat er in het voormalige Palestina twee staten moeten worden gevestigd. Het is de beste manier om ooit het Israëlisch-Palestijns conflict op te lossen. Zoals het daarvoor trouwens ook noodzakelijk is dat Hamas, de heersende partij in Gaza, de staat Israël erkent.

Tegenstanders van de nieuwe Palestijnse status zeggen te vrezen dat het vredesproces in het Midden-Oosten erdoor wordt verstoord. De vraag is alleen: welk vredesproces? Het is een versleten, ongeloofwaardig geworden excuus om de Palestijnse staat nog steeds niet te erkennen.

De resolutie legt ook andermaal bloot hoe verdeeld Europa is inzake de Palestijnse kwestie. Grote landen als Frankrijk en Spanje zullen voor stemmen, Duitsland niet. Nederland helaas ook niet. Minister Timmermans (Buitenlandse Zaken, PvdA) heeft namens het kabinet een standpunt ingenomen dat afwijkt van wat het Kamerlid Timmermans vroeger vond. Een voorstem is volgens het kabinet „ontijdig en onverstandig”.

Tegenstanders als Nederland denken beter te weten wat goed is voor de Palestijnen dan de Palestijnen zelf. President Abbas neemt dreigende financiële sancties van de VS en Israël wel op de koop toe.

Wat de directe gevolgen van de erkenning van de Palestijnse staat zullen zijn, staat nog te bezien. Het ligt voor de hand dat Palestina het Internationaal Strafhof (ICC) opnieuw zal vragen mogelijke oorlogsmisdrijven in Gaza in 2008 en 2009 te onderzoeken. Dat kan pijnlijk zijn voor Israël, ook al erkent dat land het ICC niet. Het hof wees eerder een verzoek van de Palestijnen af, omdat zij formeel geen staat vormden. Het ICC zal zich daar op zijn minst opnieuw op moeten beraden.