Brieven

Onderwijsvernieuwingen – nu even niet, alstublieft

Even sloeg de schrik me om het hart toen ik in NRC Handelsblad (22 november) las dat de Teldersstichting weer wat nieuws wil met het onderwijs. Onderwijshervormingen – het woord alleen al jaagt mij de stuipen op het lijf.

Gelukkig besefte ik dat er niets aan de hand is: het Nederlandse onderwijssysteem is zo kapot hervormd dat elke aandrang tot vernieuwing niets anders wordt dan voor de vorm trekken aan een morsdood paard. Daar houden mensen na enige tijd vanzelf mee op.

We zijn de kluts kwijt over onderwijs: wat moet je ermee? Waartoe dient het? Kun je lukraak vaststellen wat onderwijs moet ‘leveren’ en er vervolgens de succesformules bij laten verzinnen om dat te verwezenlijken?

Nu eens moeten we gebildet zijn, dan weer maatschappijkritisch en mondig worden, vervolgens vooral economisch productief zijn en kennelijk binnenkort weer empathisch en wendbaar: u roept maar en het onderwijs buigt wel mee.

Ik geloof niet dat onderwijs zo moet of kan werken.

Ik geloof dat onderwijs, als het goed en persoonlijk gegeven wordt, leerlingen hun specifieke mogelijkheden helpt herkennen en ontwikkelen. Het persoonlijke is daarbij een sleutelbegrip: wie zelf oprecht houdt van een vak en graag de moeite neemt om anderen erin in te wijden, kan iemand die daar vatbaar en geschikt voor is tot de ontwikkeling van de eigen mogelijkheden, en daarmee tot zichzelf brengen. Meer dan dat zit er in dit leven niet in.

M. Breeuwsma

Lerares Latijn en Grieks te Leiden

Pendelaar is niet zweverig

In NRC Handelsblad (22 november) schrijft Paulien Cornelisse dat een pendelaar in het Vlaams een forens is, waar zij bij ‘pendelaar’ dacht aan iemand met paarse gewaden en klankschalen. Door deze fout kwam ze niet verder in de laatste rondes van de Vlaamse quiz De slimste mens ter wereld. Op de Veluwe en Nederlands-hervormd opgevoed zijnde, ken ik Cornelisses uitleg van ‘pendelaar’ niet. Wij noemden dit een wichelaar. Het is eerder een verschil in opvoedingsmilieu – Amsterdam tegenover Apeldoorn – dat een taalbarrière oplevert dan het verschil tussen het Vlaamse en Nederlands.

José Hageman

Gorinchem