Halalwoningen

Ik woon in de leukste stad van de wereld. Amsterdam telt de meeste nationaliteiten, je kunt er legaal naar prostituees, je hebt de keuze uit tweehonderd coffeeshops, verschillende topmusea, heel goed theater, mooie parken, poptempel Paradiso en bovendien is er sinds kort iets nieuws: halalwoningen.

Woningcoöperatie Eigen Haard heeft bij een renovatie van 188 appartementen in Amsterdam-West rekening gehouden met de wensen van islamitische huurders. Een extra kastje voor schoenen en slippers, extra waterleidingen om je op verschillende plekken in huis ritueel te kunnen reinigen en als klap op de vuurpijl: schuifdeuren om het ‘mannendomein’ te kunnen scheiden van het ‘vrouwendomein’. Is dat hoe tegenwoordig de televisiehoek en de keuken worden genoemd?

Ik had nog nooit van dit soort woningen gehoord. Wij hadden dat vroeger bij ons in elk geval niet. Als wij familiebezoek hadden, zat iedereen knus bij elkaar of werd er Rummikub gespeeld. Daarna werd er meestal een voetbalwedstrijd opgezet (op de sportzender die we via onze schotelantenne ontvingen) en verdween het clubje vrouwen naar de keuken. Ik heb me als kind altijd afgevraagd waar die vrouwen het dan over hadden, ik bedacht me dat dat dingen waren waar mijn oren van zouden klapperen.

Mijn familie in Turkije had ook nog nooit van halalwoningen gehoord. „Wij hangen altijd een gordijntje op als we van die vrouwen af willen”, bromden ze van onder hun zware baarden door de telefoon. Ze waren erg geïnteresseerd en ik heb ze dan ook uitgenodigd om zich in te schrijven voor zo’n woning. Binnenkort komen alle Kirmiziyüzen uit Turkije naar de leukste stad van de wereld. Dat moet heel gemakkelijk gaan. Turken hoeven niet eerst die verplichte inburgeringscursus te doen (dat heeft te maken met een oud verdrag waar dankbaar gebruik van wordt gemaakt). Kat in het bakkie dus.

Mijn familieleden vroegen zich en passant nog af of er op de balkons van de halalwoningen slachtputjes zouden kunnen komen en als het even kon ook ingebouwde klokken die de gebedstijden aangeven (met als alarmtoon de oproep voor het gebed). Een creatieve neef stelde zelfs voor om de vloerbedekking zo in te richten dat er standaard gebedskleedjes, gericht naar Mekka, in verwerkt worden en om op de kapstok kleine haakjes voor hoofddoekjes en gebedsmutsjes te monteren.

Ik vond dat allemaal goede ideeën. Morgen bel ik naar de mensen van Eigen Haard. Want zoals het gebedsklokje in het moederland tikt, tikt het ook in Amsterdam-West.