Egyptische Wildersfan

Sinds vorige week twittert Geert Wilders ook in het Engels, liet hij weten op geertwilders.nl. Zijn Hollandse account heeft 220.000 volgers – „which is more than the account of the Dutch Prime Minister” – en er is nu dus ook een Engelse versie, voor al zijn „international friends”.

Geert gaat globaal. Knettergek wordt totally nuts.

Die nieuwe versie, @geertwilders_mp, had gister iets meer dan duizend volgers. Ongeveer driekwart daarvan zijn Hollandse vrienden, is mijn vlugge schatting: ze heten Adriaan, Aafke, Joop of Rodney. Nog eens 20 procent, gok ik, bestaat uit het gilde van mediamensen en professionele opinieproducenten. Ze heten Thierry, Kustaw, enzovoorts.

De rest is dan Wilders’ kosmopolitische entourage. Zeg honderd volgers.

Je moet zoiets natuurlijk de tijd geven, maar ik noteer alvast met potlood: Wilders heeft bar weinig international friends.

Gek is dat. Want er is een internationale groeimarkt voor moslimhaat. In Egypte, bijvoorbeeld, waar de euforie van de revolutie is omgeslagen in woede tegen de moslimbroederschap.

Afgelopen september sprak ik in Alexandrië een Egyptische hipster. Hij had een iPhone in een roze hoesje. Hij sprak Engels met een bekakt accent. Dat had hij geleerd van BBC-documentaires; zelf was hij nog nooit buiten Egypte geweest. Toen hij hoorde waar ik vandaan kwam, begon hij tot mijn verbazing over Geert Wilders.

Hij was een bewonderaar van deze politicus, zei hij, want Wilders had net als hij een hekel aan moslims. En of ik dan niet bang was sinds de moord op Theo van Gogh? En wat met al die boerka’s op straat in Nederland?

Toen ik zei dat ik in een wijk woonde waar de helft van de mensen moslim was, sprak hij in zijn Queens English: „Zoveel? I wouldn’t want to live there.”

Ik weet niet hoe representatief deze jongen is. Maar van de week schreef hij op Facebook: „The revolution IS BACK. This time it’s against what is much nastier than Mubaraks regime, it’s against the Nazislamic S.S: the Muslim Brotherhood”.

En toen verscheen er een win-winsituatie voor mijn geestesoog: Geert moet hier weg en vertrekken naar Egypte. Dáár is het echte front. Dáár kan hij nog echt iets betekenen voor de mensen. En fijn twitteren vanaf het vrijheidsplein.

Vaak zijn onze demonen andermans engelen. Hup Geert, van die bank af, als je ballen hebt. Tahrir is calling.