Brieven

Buitenlanders weren uit coffeeshops lost niets op

In NRC Handelsblad (21 november) wordt gemeld dat de invoering van de wietpas in het zuiden geslaagd is. Veel buitenlanders blijven weg, omdat ze niet meer toegelaten worden in coffeeshops.

Voor Maastricht behoeft dit nuancering. Weliswaar is het aantal buitenlandse bezoekers gedaald, maar dit geldt zeker niet voor de overlast. De illegale straathandel is toegenomen en hiermee ook de overlast, vooral in de wijken. Los hiervan wordt de handel in softdrugs en harddrugs vermengd. Niemand vraagt naar je leeftijd. Ook voor jongeren beneden de achttien jaar zijn drugs volop te koop. Voor de politie is het dweilen met de kraan open. Het niet verkopen aan buitenlanders lost niets op, integendeel.

De oplossing ligt voor de hand. Verplaats een aantal coffeeshops naar de randen van de stad. Dit voorkomt overlast in de binnenstad. Het is gemakkelijker om toezicht te houden. Het spreidingsplan ligt er al bijna tien jaar. Blijkbaar ontbreekt het de overheid aan moed om ervoor te kiezen. Hierdoor wordt er een halfslachtig beleid gevoerd. Alleen de drugsdealers profiteren hiervan.

Bert Jongen

Voorzitter D66-fractie Maastricht

Honden hebben echt geen behoefte aan die ongein

Arme honden van tegenwoordig. Na truitjes, jasjes, laarsjes, droogmachines, juwelen en parfum moeten ze „een huis, geen hok” hebben (NRC Handelsblad, 21 november). „Want ook honden willen prettig wonen.”

Zou een hond verlangen naar een huis dat op en neer wiebelt, een podium met rode loper en spiegel met lampjes, of een T-shirt dat geen enkel houvast biedt aan hondenpoten? De Jack Russell op de foto zit er allesbehalve ontspannen bij.

P. van Zoest

Den Haag

Ook ouder en leraar zijn belangrijk tegen pesten

Het pesten is een drama voor zes spelers, betoogt Elsje Jorritsma (NRC Handelsblad, 21 november). Graag wil ik een belangrijke ‘zevende speler’ toevoegen: de leraar of de ouder. Op de basisschool kan een onderwijzeres signalen oppikken van animositeit en wrijving tussen leerlingen. Het pesten zelf zal haar waarschijnlijk ontgaan als het via internet gebeurt, maar de verbale en non-verbale communicatie in de klas kan ze opmerken. Op de middelbare school is het oppikken van signalen moeilijker, omdat het klasseverband nagenoeg ontbreekt.

Meestal heeft iedere leerling zijn eigen rooster. In deze anonimiteit vindt de pester een ‘machtsvacuüm’.

De belangrijkste rol van deze ‘zevende speler’ ligt evenwel niet in het proberen te signaleren van het pesten, maar in het actief beïnvloeden van de sfeer in de klas of in het gezin. De leerkracht en ouder kunnen de sfeer bepalen waarin het veilig en prettig is voor alle leden van het groepje. Dat is niet gemakkelijk.

Voor de parttime aanwezige leerkracht en ouder is sfeer maken moeilijker dan voor een fulltime aanwezige. Als de parttimers zich dit realiseren, zullen ze meer werk maken van het bespreken van de sfeer en daarbij mogelijke pestsignalen. Het groeiende individualisme en de minder aanwezige leerkracht en ouder leidde ertoe dat de jeugd het steeds meer zelf moet uitvechten. Hopelijk komt er meer oog voor het actief creëren van de noodzakelijke geborgenheid.

Han van Spanje

Gepensioneerd leraar havo/vwo, Driehuis

Waarom toch die rollator?

Ik erger me verschrikkelijk aan de foto op de voorpagina van NRC Handelsblad van 21 november.

Er zijn verkiezingen voor de nieuw te vormen gemeente Molenwaard. Wie gaan er stemmen? Drie oude vrouwen met een rollator! Is er niet iemand anders die zijn stem uitbrengt? Had daar eens een plaatje van gemaakt! Ik ben 78, rijd auto, heb deze brief zonder hulp geschreven en voel me beledigd – en waarschijnlijk veel vrouwen met mij.

J.A. Braaf-Brandenburg

Nuenen