Alles moet weg in Winkel van Sinkel voor suïcidalen

Niet dood, geld terug in Le magasin des suicides

Le magasin des suicides. Regie: Patrice Leconte. Met de stemmen van Bernard Alane, Isabelle Spade, Kacey Mottet-Klein. In: 4 bioscopen.

Pa heet Mishima, naar de Japanse schrijver die voor de dood door het zwaard koos. Ma Lucretia, zoals de beroemde gifmengster. En de kinderen zijn naar zelfmoordenaars Marilyn (Monroe) en Vincent (van Gogh) vernoemd. Ziehier de familie Tuvache die al sinds generaties een zelfmoordshop runt aan een schaduwrijk pleintje in Parijs. Het is een soort Winkel van Sinkel voor suïcidalen, er is van alles te koop, van 300 vergiften in diverse smaken tot stroppen in alle soorten en maten. Hun devies: niet dood, geld terug.

Le magasin des suicides is een 3D-animatiemusical van de Franse regisseur Patrice Leconte (Ridicule, La fille sur le pont), die daarmee een nogal onverwachte carrièrestap zette. Hij bewerkte zelf met tekenaar Jean Teulé de gelijknamige strip uit 2006 die een sombere wereld schetst (van recessie komt depressie klinkt het in een van de liedjes) en waarin zelfmoord tot een ware epidemie is uitgegroeid.

Iemand als filmmaker Tim Burton had genoeg gehad aan dit zwarte universum, dat morbide is, maar toch ook heel grappig. In Le magasin des suicides breekt helaas de zon door als baby Alain wordt geboren. En het laat zich raden: zoveel levenslust laat zich niet breken. Die optimistische moraal doet eigenlijk afbreuk aan alles wat leuk is aan de film, van de grillige tekeningen tot de lugubere humor.

Die maakt de film, in keurig kijkdoos-3D overigens misschien niet zo geschikt voor al te jonge kinderen. De kijkwijzer gaf hem als leeftijdsaanduiding 9 jaar mee. Maar zelfs dat kan nog te jong zijn om je dood te lachen.