In schaduw van Ard en Keessie

Achter Ard Schenk en Kees Verkerk stond Jorrit Jorritsma ooit derde op de wereldranglijst. Later werd hij verslaggever.

Jorritsma in de jaren 60 Foto ANP

Maandagmiddag 21 juli 1986, finishmuziek van Radio Tour de France, over naar verslaggever Jorrit Jorritsma, achterop de motor bij de koplopers, de laatste meters naar de eindstreep op Alpe d’Huez. De apotheose van de Tour. „Oh wat een schitterend gezicht! Wat een schitterend gezicht! Greg LeMond omhelst Bernard Hinault. Met z’n tweeën naast elkaar. Fantastische sport mensen. Dit was een unieke gebeurtenis. Nogmaals. Greg LeMond bedankt Bernard Hinault. Wat een fantastische samenwerking. Wat een ploeggeest!”

Gisteren werd bekend dat Jorrit Jorritsma op 66-jarige leeftijd is overleden in zijn woonplaats Bergen. In de tweede helft van de jaren zestig duelleerde hij als schaatser met Ard Schenk en Kees Verkerk. In 1974 haalde hij als schaatsbondscoach in Canada de pas 16-jarige shorttracker en latere olympisch kampioen langebaan Gaetan Boucher bij de nationale ploeg. In Nederland coachte hij zes jaar later de sprintploeg. En in 1986 werd hij als een van de eerste oud-topsporters verslaggever, bij de NOS-radio.

Passie voor sport was bij Jorritsma de constante. Zijn enthousiaste verslag van „de fantastische samenwerking” tussen ploeggenoten Hinault en LeMond in de Tour van 1986 is er een voorbeeld van. Later kwam de wereld te weten hoe het echt zat, hoe de oude heerser Hinault zijn opvolger LeMond probeerde te foppen. Maar de pure liefhebber Jorritsma liet zich meeslepen door het mooie sportmoment. Zoals hij de jaren daarna ook lyrisch kon zijn bij de wielersuccessen van Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse. In de geest van zijn voorganger bij Radio Tour de France, de legendarische Theo Koomen. Met bewondering voor bijzondere sporters.

In de jaren zestig was hij zelf zo’n sporter. „In de schaduw van Ard Schenk en Verkerk heeft de Rotterdammer zich naar het voorste plan in de schaatswereld gereden”, staat op zijn Brio-verzamelkaart uit 1967. Jorritsma reed nationale records (41,3 op de 500 meter) en stond zelfs even derde op de wereldranglijst, deed mee aan EK en WK, met een dertiende plaats in 1967 als beste klassering. Maar uit de schaduw van Ard en Keessie trad hij niet. In 1970 stopte Jorritsma met schaatsen. Zijn passie voor sport bleef.