Ambachtelijk geslacht

Als mijn schoonmoeder geen moestuin had, wisten mijn kinderen nu niet dat wortels zomaar in de grond groeien. Hele generaties stadskinderen denken dat melk uit fabrieken komt zonder dat er een koe aan te pas komt. Als er hanen geslacht worden in het centrum van Amsterdam, zoals vanavond in debatcentrum De Balie, is iedereen ineens in shock, terwijl dit op het platteland even alledaags is als tandenpoetsen. De slachting is onderdeel van een discussieavond over vlees eten. Wie na al het bloedvergieten nog trek heeft, kan de hanen vrijdag komen opeten, in het restaurant van De Balie.

Hanen slachten: Jamie Oliver deed het in 2008, met mannelijke kuikentjes. Zijn aanpak was schokkender, en effectiever. Het publiek van zijn tv-show Jamie’s Fowl Dinners dacht bij een galadiner aan te schuiven. Ineens verschenen er schattig donzige kuikentjes op de tafels. De gasten kregen de opdracht om de bleke exemplaren, de mannetjes, in een aparte doos te doen. Die hanen, daar hadden ze namelijk niks aan, omdat ze geen eieren produceren. In een glazen kist werden ze, precies zoals dat in de industrie dagelijks gebeurt, vergast. Langzaam zag je ze door hun pootjes zakken. Met de kopjes opzij sloten ze hun ogen. Door opengesperde snaveltjes ontsnapte hun laatste adem.

Het mooie was dat Jamie zijn galagasten direct betrok bij de slachtpartij: zij hadden de hanenkuikentjes geselecteerd en hun doodvonnis geveld. Minstens vier vrouwen waren aan het huilen. Het fragment verspreidde zich over het internet en maakte precies de discussie los waar ze bij De Balie op uit zijn.

Of dat daar ook gaat lukken is nog maar de vraag. De slachtpartij vanavond is er nu juist eentje van het type waar Jamie Oliver van smult: eerlijk en ambachtelijk, in plaats van een massa-industrie.

In restaurant Bordewijk heb ik eens ‘ham van eigen varken’ gegeten. Het huisvarkentje werd vetgemest met de kliekjes: een ecologische cirkel. In Vilsteren at ik onlangs een uitstekend stuk hert, eerder die week in het bos geschoten. Sinds kort laat ik tweewekelijks wat groente, vis en vlees thuisbezorgen van De Krat. Daar moet het naartoe: seizoensproducten, rechtstreeks van de boerderij, de jager of de visser.

De Balie geeft juist het goede voorbeeld. Het enige schokkende dat waarschijnlijk aan het licht komt, is hoe stedelingen vergeten zijn wat natuur is. De Partij voor de Dieren heeft tevergeefs protest aangetekend, maar eigenlijk zouden ze de performance moeten steunen. Of nog beter: de partij zou die juist te soft moeten vinden en moeten eisen dat er een kippenslachtmachine op het podium komt. Dan pas kijkt het publiek daadwerkelijk zijn voedsel in de ogen. Want de gemiddelde bezoeker zal geen ambachtelijk geslachte hanen grillen, maar doodgewone supermarktkippen.

Christiaan Weijts schrijft op deze plek een wisselcolumn met Margriet Oostveen.