Lachen!

Het is een oude wijsheid onder liberalen: met socialisten kun je niet lachen, die zijn te drammerig. En ook PvdA’ers roepen om het hardst dat VVD’ers véél gezelliger zijn. De communis opinio is dus: Links = zuur, rechts = lachen!

Het VVD-congres van afgelopen weekend bevestigde dit. De kranten hadden voorspeld dat het congres een grimmige bijeenkomst zou worden van boze VVD’ers. Het liep anders.

Het Grote Lachen begon bij de presentatie van de nieuwe bewindslieden. Het publiek mocht kiezen welke vragen de ministers en staatssecretarissen moesten beantwoorden. Men had de keus tussen drie vragen, steeds bestaande uit twee onzinvragen en één ‘inhoudelijke’. Meestal koos het publiek voor de laatste optie, waarop de moderator gierde: ‘Er is wéér voor de inhoud gekozen!’, en iedereen heel hard moest lachen.

Nog harder werd er gelachen toen partijsecretaris Judith Tielen zei dat de tweede V in VVD staat voor ‘vibratie’. Haha! En ook toen Fred Teeven verklapte dat het niet altijd een lolletje was om met Ivo Opstelten naar Ajax - Feyenoord te gaan. Hahaha!

Het hardst lachte men toen Opstelten moest vertellen wanneer hij voor het laatst in aanraking was geweest met justitie. „Het gebeurde op de A2. Ik kwam thuis, en mijn vrouw zei: er ligt er weer een. Ik heb beloofd niet meer te hard te rijden.” Die rebelse minister toch, gaat-ie een beetje scheuren op de snelweg! Hahahaha!

Zelf vond ik Ruttes toespraak het grappigst. Hij begon met de bezwering dat de VVD ‘geen top’ heeft. ‘Ik héb geen partij, ik ben juist heel trots dat ik er ónderdeel van mag zijn! We zijn een team, we doen het met elkáár!’ Grappig, daarvan is tijdens de formatie weinig gebleken. Een belangrijke liberale overwinning in het regeerakkoord noemde Rutte de strafbaarstelling van illegaliteit. Grappig om te zeggen, na weken vol problemen met niet-uitzetbare asielzoekers. De rest van zijn speech vulde hij met gemeenplaatsen: aan de slag, verantwoordelijkheid nemen, sterker uit de crisis komen, de rekening niet doorschuiven, een stabiel kabinet vormen. Grappig dat daadkracht een doel op zich is geworden.

Maar daar werd gek genoeg dan weer níét om gelachen.